‫[بالینسیاگا هنرمنده. همون‌طور که از پیکاسو ‫می‌پرسین منبع الهام نقاشیش چی بوده،]
‫[از فردی که لباس رو ‫به هنر تبدیل کرد...]
‫[بپرسین فلان یقه رو چطوری طراحی کرده.] ‫[به نقل از پرودنس گلین]
‫[این سریال بر اساس سی سال زندگی ‫کریستوبال بالینسیاگا در پاریس ساخته شده،]
‫[از آغاز به کارش گرفته ‫تا پادشاه اوت کوتور شدنش.]
‫[آنچه گذشت]
‫من کلی پول دادم، ‫اون‌وقت خودش نمیاد؟
‫آقای بالینسیاگا هیچ‌وقت ‫تشریف نمیارن.
‫نیکولاس پیشنهاد داد ‫سهام‌داران بیشتری بیارم.
‫با خودم گفتم شاید بخوای ‫چنین کاری بکنی.
‫خیابون هفتم پر از مغازه‌های...
‫جعلی و بی‌کفیت «دیور» شده بود.
‫انتشار طرح‌ها ‫به این نسخه‌های جعلی دامن می‌زنه.
‫باید جلوی این مجلات مد رو بگیریم.
‫بنده هوبرت ژیوانشی هستم.
‫تو فکر تولید لباس‌های ‫آماده پوشیدنم.
‫جای این که ازم کپی کنن، ‫خودم از خودم کپی می‌کنم.
‫کریستوبال تمام‌نگاری خودم ‫اثر کاساندره رو بهم هدیه داد.
‫برنامه مطبوعاتی رو ‫یه ماه عقب می‌اندازیم.
‫چطور بدون من موفق شدی؟
‫- داری با پول من بازی می‌کنی! ‫- پس می‌دمش به خودت!
‫متأسفم که این‌جوری تموم می‌شه.
‫خداحافظ کریستوبال.
‫می‌خوام پارچه‌ای مخصوص خودم تولید کنم.
‫پارچه‌ای که تحت کنترل خودم باشه.
‫اوناهاش. ببین.
‫مگه نه کریستوبال؟
‫واقعا همین بچه درستش کرده؟
‫روحت هم خبر نداره چقدر بااستعداده.
‫- خودت ببین. ‫- باورم نمی‌شه.
‫عاشق پیراهنه.
‫تابستون امسال ‫کلا تو اتاق لباس‌هام بود.
‫مادرش خیاط لباسمه ‫و خودش کمکش می‌کنه.
‫یه روز ازم اجازه گرفت ‫یکی از پیراهن‌هام رو کپی کنه،
‫ببین چی شده. نظرت چیه؟
‫حرف نداره.
‫- خوشت میاد کریستوبال؟ ‫- آره.
‫من هم خوشم میاد، ممنون.
‫- بریم؟ ‫- بریم.
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
‫«کریستوبال بالینسیاگا»
‫- یعنی پرو نمی‌کنین؟ ‫- [پاریس، ۱۹۵۷، منزل بالینسیاگا]
‫- دیگه از پرو خبری نیست.
‫رو شونه می‌افته.
‫اینجا هم وزنه داره...
‫اینجا هم داره.
‫وزن پاپیون جلوش هم...
‫رو تعادل پیراهن تأثیر داره.
‫تایگا، راه برو ‫و پیراهن رو تکون بده.
‫پیراهن رو برقصون.
‫- آفرین. ‫- دیور مرده.
‫سکته قلبی کرده.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
‫دیور، رقیب بزرگ، از دنیا رفت.
‫[اسکله قایق‌های تفریحی] ‫[سان سباستین، ۱۹۷۱]
‫اصلا رقیب محسوبش نمی‌کردم؛
‫ولی ظاهرا خیلی‌ها ‫رقیب محسوبش می‌کردن.
‫ولی نمی‌تونین انکار کنین ‫حالا که دیور از دنیا رفته،
‫شما پادشاه صنعت شدین.
‫اگه هنوز هم کسی شک داشت،
‫رسانه‌های بین‌المللی لقب ‫ارباب کبیر صنعت مد رو بهتون دادن.
‫زیاده‌روی کردن.
‫خودشون چنین چیزی نوشتن. ‫نمی‌تونین انکار کنین.
‫می‌تونم در این بگم ‫که شریکم نیکولاس کنار کشید...
‫و کسی دیگه نمی‌تونست ‫تو آثارم دست ببره.
‫راستش، همون موقع ‫تنها باری بود که به عمرم...
‫هر کاری دلم خواست کردم ‫و کسی محدودم نکرد.
‫این‌جوری باشه تام.
‫افتادگی پیراهنش رو ‫از بالا تا پایین بگیر.
‫خودمون عکس می‌گرفتیم...
‫و رسانه‌ها همون‌ها رو ‫منتشر می‌کردن.
‫خودم لباس‌ها ‫و نحوه عکاسی رو انتخاب می‌کردم.
‫آها، بیا اینجا، زود باش.
‫بیاین اینجا.
‫بالاخره یهو...
‫پارچه مناسب طراح‌هام رو پیدا کردم.
‫لطفا همین‌جا بذارینش.
‫خیلی‌خب، ممنون.
‫می‌دونستین اسم هم داره؟
‫اسمش «گازار»ه.
‫مترجم: «کیارش نعمت گرگانی» ‫در تلگرام: realKiarashNg@
‫نخ ابریشمش رو دو بار بافتن.
‫انعطاف‌پذیره و بدون وزن اضافه، ‫حجم رو افزایش می‌ده.
‫در تصورتون می‌گنجه ‫وقتی علاوه بر طرح لباس،
‫صاحب پارچه هم باشین، ‫چقدر خوشحال می‌شین؟
‫با پارچه «گازار»، حس می‌کردم ‫پیراهن کاملا مال خودمه.
‫لحظه شیرینی بود،
‫انگار نمی‌کنم.
‫کار راحتی نیست.
‫آدم همیشه باید در مسائل مختلف ‫سازش کنه.
‫ولی یهو همه‌چی درست در میاد...
‫و مناسب پیش می‌ره.
‫چنین اتفاقی چند بار بیشتر ‫به عمر آدم رخ نمی‌ده.
‫واسه من اون موقع رخ داد.
‫هزینه چنین جایگاهی گزافه...
‫و خیلی راحت از جنگ آدم در میاد.
‫-منزل کریستوبال] ‫[مادرید، سپتامبر ۱۹۶۰]
‫هشتاد و سه.
‫هشتاد و شش.
‫لطفا برگردین.
‫سی و نه.
‫چهل و شش.
‫سی و شش. آروم. ‫همین‌جوری خوبه، ممنون.
‫- شصت و دو. ‫- شصت و دو.
‫- لطف کردین. ‫- ممنونم.
‫حالا باید قدم زدنت رو ببینم،
‫چند قدم بردار، زیاد دور نشو...
‫اوهوم.
‫خیلی‌خب.
‫برگرد.
‫بیا اینجا.
‫لطفا دقیقا جلوی آینه وایستا.
‫بفرما.
‫اوهوم.
‫شما هم دیدین، مگه نه؟
‫خب...
‫ببینیم چه کاری از دستمون ‫ساخته است، مگه نه؟
‫کل مشتریانم از یه چیزی خوششون نمیاد.
‫کار من همینه ‫که نذارم تو چشم باشه.
‫نگران نباش.
‫کارتون خیلی زیاد می‌شه،
‫آخه روز به روز دارم بیشتر ‫شبیه کازیمودو می‌شم.
‫خواهش می‌کنم نخندین.
‫همیشه از بدنم خجالت می‌کشیدم.
‫خودتون ببینین، خیلی داغونه.
‫رانم، شونه‌ام و کمرم ‫کلا قناسن.
‫آروم باش، خیلی خوشگلی.
‫اگه بدن برهنه خودم رو می‌دیدی...
‫لازم نیست.
‫لطفا برو مستراح و خودت رو وزن کن.
‫پنجاه و هفت کیلوئم.
‫همین ترازو رو برات می‌فرستم.
‫نباید خودت رو با ترازوی دیگه‌ای وزن کنی.
‫ضمنا، حواست باشه از این به بعد ‫اصلا وزنت بیشتر یا کمتر نشه.
‫برخی عروس‌ها خیلی وزن کم می‌کنن.
‫تنهات می‌ذارم ‫که لباست رو بپوشی.
‫عه! بالاخره اومدی.
‫فابیولا، داشتیم از مادر مادربزرگت می‌گفتیم.
‫می‌دونستین اولین پیراهن عمرم رو...
‫واسه مارکیز کاسا تورس درست کرده بودم؟
‫- تازه، یازده ساله بود. ‫- می‌دونم، می‌دونم.
‫تو خونه‌مون همیشه حرف اون پیراهن بود.
‫گاهی اوقات با خودم می‌گم ‫اگه خانواده‌تون...
‫واسه تعطیلات به گتاریا نمی‌اومدن ‫و مادرم لباس‌هاتون رو...
‫نمی‌دوخت، زندگیم چطور می‌شد.
‫به قول معروف، حکمتی تو کار خداست.
‫زندگی همینه دیگه.
‫پنجاه سال بعد از دوخت اولین پیراهن عمرم ‫واسه مادر مادربزرگت،
‫الان دارم پیراهن تاج‌گذاری خودت، ‫ملکه بلژیک رو می‌دوزم.
‫مایه افتخارمونه که واسه عروسیم ‫لباس می‌دوزین.
‫خیلی ممنونم ‫که درخواستمون رو پذیرفتین.
‫خودم ممنونم.
‫- خب، بریم. ‫- خیلی‌خب...
‫یه لحظه.
‫ظاهرا کسی نیست.
‫می‌تونین برین.
‫اصلا نمی‌دونین چه حالی داریم.
‫همه‌جا تعقیبش می‌کنن.
‫ما به رازداری تولیدی بالینسیاگا ‫اعتماد داریم.
‫ترجیح می‌دیم کسی تا آخرین لحظه ‫از پیراهنم خبر نداشته باشه.
‫رو چشمم.
‫از تولیدات پیراهنمون مطمئن نیستم، ‫ولی از رازداریمون اطمینان کامل دارم.
‫بریم. خداحافظ.
‫[همین هفته]
‫پادشاه بودوئن دیگه شوخی ندارن.
‫پادشاه نامزدشون، ‫بانو فابیولا مورا آراگون رو...
‫در کاخ سیرژنون معرفی کردن.
‫مادرشون و شاهدخت رثی هم حضور دارن.
‫این خبر غیرمنتظره ‫دل بلژیکی‌ها رو شاد کرده،
‫چرا که دلشون برای...
‫[منزل بالینسیاگا] ‫[پاریس، اکتبر ۱۹۶۰]
‫دامنش بلندتر باشه. ‫بلندتر باشه، نترس.
‫نظرت چیه فرناندو؟
‫خوبه.
‫طرحش به نظرت سنتیه، مگه نه؟
‫به هیچ وجه.
‫شاید کمی شبیه پیراهن فرح دیبا باشه؟
‫از این حرف‌ها نزن فرناندو.
‫مطمئن بودم دارم ‫لباس منحصر به فردی می‌دوزم.
‫خیلی از لباس‌های عروسی دیگه‌ات رو ‫بیشتر دوست دارم.
‫- ولی خوبه. ‫- متأسفانه، خوب برام کافی نیست.
‫هیاهوی اسپانیا به گوشت نرسیده؟
‫عروسیشون رو پخش می‌کنن. ‫همه تماشا می‌کنن.
‫باید فکر کنم.
‫- لطفا این‌ها رو برام بیار. ‫- باشه.
‫خوبی؟
‫آره.
‫ولی خودم قبلا جریان فرح دیبا رو ‫بهش گفته بودم.
‫گوشش بدهکار نبود.
‫سقوط دیور تأیید شده.
‫آخرین محصولات سن لوران ‫بازخورد خوبی نداشتن،
‫خودش هم به خدمت اجباری ‫سربازی اعزام شده.
‫بوساک مارک بوهان رو جاش گذاشته.
‫خدایا.
‫اگه کریستین این وضع رو می‌دید...
‫در هر صورت، مزون بالینسیاگا ‫پرسودترین تولیدی مده.
‫آمار و ارقاممون خیلی خوبه.
‫ولی...؟
‫همیشه «ولی» هم داره.
‫درسته که فروشمون کاهش داشته.
‫صرفا مشکل خودمون نیست، ‫کل تولیدی‌های مد درگیرش شدن.
‫باید خودمون رو به طریقی احیا کنیم.
‫دختران مشتریانمون ‫به اینجا نمیان.
‫ترجیح می‌دن لباس‌های دیگه‌ای بپوشن.
‫«لباس‌های دیگه» یعنی چی؟
‫لباس آماده پوشیدن می‌خرن؟
‫پیر کاردن هم همین کار رو کرده بود.
‫پیر کاردن رو از صنف بیرون کردن.
‫شما رو هم بیرون کرده بودن، ‫تازه براتون مهم شده؟
‫سایزبندی از پیش تعیین شده،
‫تولید انبوه...
‫ما همیشه می‌گفتیم ‫عیسی به دین خود، موسی به دین خود.
‫من تولید لباس آماده پوشیدن بلد نیستم.
‫حتی اگه بلد بودم ‫هم الان ۶۵ ساله‌ام.
‫سنم از این تغییرات گذشته.
‫بهتره رو تجربه خودمون ‫تمرکز کنیم.
‫عذر می‌خوام.
‫فروش چند ماه اخیر محصولاتت ‫چطور بوده؟
‫فروش شنل شماره پنجت خوبه، مگه نه؟
‫اگه عطر نمی‌فروختیم، ‫باید خیلی وقت پیش تعطیل می‌کردم.
‫چطور مگه؟
‫بگو ببینم.
‫تو که به فکر تولید ‫لباس آماده نیفتادی، مگه نه؟
‫من؟ نه بابا.
‫شرکام پیشنهاد دادن؛
‫ولی خودم موافق نیستم.
‫لباس آماده هیچ احترامی ‫واسه بدن‌های منحصر به فرد قائل نیست.
‫- هه! ‫- چیه؟
‫تو به فکر منحصر به فرد بودن ‫بدن ملت نیستی.
‫به فکر منحصر به فرد بودن خودتی.
‫- متوجه نمی‌شم. ‫- همه ما...
‫عادت کردیم کارهامون رو ‫به بقیه بسپاریم، ولی تو...
‫باید همه‌چی تحت کنترل خودت باشه.
‫سوزن فرو کردن رو به خیاط‌هات،
‫دوختن رو به دوزنده‌هات ‫و راه رفتن رو به مدل‌هات یاد می‌دی.
‫همه‌شون بخشی از خودت ‫محسوب می‌شن.
‫بخشی از تک‌تک پیراهن‌هات محسوب می‌شی.
‫اگه لباس آماده تولید کنین، ‫چیکار می‌کنی؟
‫تو یه پا پادشاهی.
‫ببین، تو پادشاهی.
‫واسه ملکه‌ها لباس می‌دوزی.
‫راستی...
‫مطمئنم اون دهاتی...
‫که قراره ملکه بلژیک بشه، ‫خودت رو انتخاب کرده.
‫من هیچ اطلاعی ندارم.
‫ای دروغگو.
‫حرفت رو باور نمی‌کنم.
‫بهت حسودیم می‌شه. ‫تا حالا واسه عروسی سلطنتی کاری نکردم.
‫- خیلی خوشم اومد. ‫- عذر می‌خوام.
‫- شما کوکو شنل هستین؟ ‫- آره.
‫چه هیجان‌انگیز! ‫من عاشق لباس‌هاتونم.
‫می‌شه امضا بدین؟
‫- اسمت چیه؟ ‫- میشل هستم.
‫- خیلی خوشگلی. ‫- ممنون. خودتون خیلی شیکین.
‫- ممنون. ‫- ایشون رو می‌شناسی؟
‫نه، باید بشناسم؟
‫نه، ایشون برادرمه.
‫خوش‌وقتم.
‫- ممنون خانم شنل. ‫- خداحافظ خانم.
‫کی می‌خوای دست از مرموز بودن برداری؟
‫نظرت چیه با هم عکس بگیریم؟
‫یعنی واسه خودمون عکس بگیریم؟
‫- یا واسه مطبوعات؟ ‫- واسه «ویمنز ور دیلی» بگیریم.
‫پیشنهاد مصاحبه ‫جان فرچایلد رو قبول کردم.
‫شرمنده‌ام، ولی نه.
‫به فرچایلد گفتم قبول می‌کنی. ‫باید به خاطر من قبول کنی.
‫نباید تنهام بذاری.
‫کوکو، خودت که می‌دونی ‫به خاطرت هر کاری می‌کنم؛
‫ولی چنین درخواستی ازم نکن.
‫پس نگو هر کاری می‌کنی!
‫اگه ژیوانشی می‌گفت، قبول می‌کردی.
‫مگه نه؟
‫بسه کوکو.
‫باورم نمی‌شه بعد از اون همه زحمتی ‫که برات کشیدم، این‌جوری جوابم رو می‌دی.
‫من بیشتر برات زحمت کشیدم.
‫من همیشه ازت دفاع کردم.
‫ماشینم اصلا موافق نیست.
‫ناراحت نشو، اذیت نکن دیگه.
‫- کریستوبال. ‫- چیه؟
‫- بیداری؟ ‫- آره.
‫شامت چطور بود؟
‫خوب بود.
‫چیکار کردی؟
‫رفتم بیرون قدم زدم.
‫تنهایی؟
‫آره، خودت که می‌دونی گم نمی‌شم.
‫خوش گذشت؟
‫آره.
‫برم تو اتاقم؟
‫آره.
‫باید صبح زود راه بیفتیم.
‫- خوب بخوابی. ‫- خوب بخوابی.
‫خبرنگاران و مردم عادی...
‫صبورانه در فرودگاه باراخاس ‫منتظر بانو فابیولا هستن.
‫ایشون که رسیدن،
‫باز هم شاهد حمایت ‫و محبت مردم بودیم.
‫فابیولا به مردم خوش‌آمد گفت ‫و هیجان مردم با لبخند...
‫مملو از سپاس ایشون خطاب ‫به جمعیت، افزایش یافت.
‫همراهان بانو فابیولا...
‫آماده‌ان که از فرودگاه همراهیشون کنن...
‫بانو فابیولا با کمال میل...
‫با یکی از طراحان مد اسپانیایی ‫همکاری می‌کنن.
‫همین الان اعلام شد ‫کریستوبال بالینسیاگا...
‫لباس عروس ملکه آینده بلژیک رو ‫طراحی می‌کنه...
‫و ایشون قراره روز عروسیشون ‫لباس مجللی به تن کنن.
‫بفرما.
‫- ملکه بلژیک... ‫- دیگه همه فهمیدن.
‫شاهد محبت کل مردم اسپانیا...
‫از مادرید گرفته تا...
‫خیلی حوصله‌سربره.
‫... که از اقدامات خیر ایشون ‫نفع زیادی برده بودن.
‫ایشون بارها با همکاری کلیسا ‫کار خیر کردن...
‫[بالینسیاگا] ‫[مادرید، نوامبر ۱۹۶۰]
‫عمو، نباید به همین راحتی ‫فلیسا و کارمن رو از دست بدیم.
‫حضورشون حیاتیه.
‫پس لطفا ببین تا کی باهاشون کار داری.
‫مطمئنی کس دیگه‌ای ‫کلید این اتاق رو نداره دیگه؟
‫آره، مطمئنم؛
‫ولی...
‫خدایا، چه اندام نامتناسبی.
‫- می‌تونستیم واسه گریس موناکو لباس بدوزیم. ‫- مسخره‌بازی در نیار رامون.
‫این‌جوری ارزشم خودمون رو ثابت می‌کنیم.
‫ظاهر بدن مشتری مهم نیست.
‫همین مهمه ‫که با پوشیدن لباس،
‫هیکلی متناسب ‫و زیبا داشته باشه.
‫بگیر که اومد لباس آماده!
‫همون‌طور که می‌بینین،
‫منبع الهام پیراهن ‫از قرون وسطاست.
‫- کمرش هم کمی افتاده است. ‫- درسته.
‫بذارش، حالا بردار.
‫دوباره بذار.
‫آفرین.
‫باید با تمام ارائه‌دهندگان ‫پارچه تماس بگیری.
‫ساتن دوبل و آستر بارونی می‌خوایم. ‫به رنگ عاج سفید باشه.
‫بعد به خوزه لوئیس بگو بیست و پنج قطعه ‫پوست خز نیاز داریم.
‫بیست و پنج قطعه؟
‫- ذقیقا. ‫- دقیقا.
‫ابریشم خالص باشه.
‫یه نمونه از تمام مدلش می‌خوایم.
‫بله.
‫به رنگ عاج سفید باشه.
‫ممنونم کارمنسیتا.
‫برو یک ساعت و نیم استراحت کن ‫و یه فنجون قهوه بخور.
‫چشم.
‫قراره فقط پارچه رو عوض کنیم.
‫تزیین اضافه‌ای نداره، بدین ترتیب تمرکزمون ‫روی کلاه سلطنتی می‌مونه.
‫همونطور که گفتم، ‫خزی که در نظر گرفتیم...
‫از دور یقه گشاد شروع می‌شه ‫و کل شنل رو در بر می‌گیره.
‫فهمیدم. می‌خواستم در مورد ‫پوست خز نکته‌ای رو بگم.
‫زیادی ظاهر قرون‌وسطایی نمی‌گیره؟
‫خب، قطعا به نظرم جلوه‌ای شاهانه ‫به لباس اضافه می‌کنه، اما...
‫شما هم که قراره ملکه بشین.
‫متوجهم، ولی...
‫دلم نمی‌خواد شبیه شاه پیک بشم.
‫از کجا این اصطلاح رو یاد گرفتین؟
‫اصلا هم شبیه اون نمی‌شین.
‫یادش افتادم.
‫شما جمهوری‌خواه هستین؟
‫از اونجا که قراره ملکه بشم، ‫دوست دارم بدونم.
‫راستش از سوالتون جا خوردم.
‫بنده از دوستان قدیمی ‫خانواده شما هستم.
‫بله، ولی در زمان جنگ ‫شما به فرانسه تبعید شدین.
‫ضمنا، شریک اصلی کارتون جمهوری‌خواه بوده.
‫می‌بینم که کاملا در جریان هستین.
‫در اون برهه اسپانیا مکان امنی ‫برای رونق کسب و کار نبود.
‫خدا رو شکر اسپانیا از اون‌موقع ‫تا الان خیلی عوض شده.
‫گمونم بهتره بعضی شاخه‌های ‫کاری رو به تو محول کنم.
‫دیگه تحمل جلسه سهام‌داران رو ندارم.
‫فقط می‌خوام لباس بدوزم.
‫از پس وظایف جدیدی که بهت دادم بر اومدی؟
‫خب...
‫سخته که آدم در عین رهبری عده‌ای، ‫جوری رفتار کنه که جدی گرفته بشه. اما...
‫به مرور دارم یاد می‌گیرم.
‫نمی‌دونم.
‫نظر خودتون چیه؟
‫به نظرم کارت بهتر شده.
‫به همین دلیل می‌خوام ‫وظایف بیشتری بهت بدم.
‫بسیارخب.
‫قراره مدتی از پاریس برم، ‫ولی می‌خوام وقتی برگشتم،
‫تدارکات آزمایش محصولات آماده باشه.
‫در غیابم رامون مسئوله.
‫با هم قبلا صحبت کردیم،
‫پس اگه سوالی براتون پیش اومد، ‫رامون بهتون جواب می‌ده.
‫متشکرم که روز یکشنبه به محل کار اومدین.
‫بسیارخب...
‫کارمن، واسه شروع تو باید ‫با سوکورو و ناتیویداد کار کنی...
‫آها.
‫[نوامبر ۱۹۶۰، پاریس، منزل کریستوبال]
‫کنسوئلو!
‫روزتون به خیر جناب.
‫- سفرتون چطور بود؟ ‫- خوب، خوب بود.
‫جریان چیه؟
‫دیروز آوردنش.
‫[نوامبر ۱۹۶۰، مادرید، بالنسیاگا ایسا]
‫باید دامنش رو جدا کنیم ‫و از اول بدوزیمش.
‫چرا؟
‫این چروک‌ها رو می‌بینی؟
‫کریستوبال چنین غفلتی رو نمی‌پذیره.
‫ولی نمی‌تونیم. ‫بهتر از این نمی‌شه درآورد.
‫علت به وجود اومدن این چروک‌ها ‫اینه که پوست خز مثل ابریشم نیست.
‫کارمن راست می‌گه.
‫بخش کوچیکش رو باید ‫با چسبندگی خفیف درست کنیم.
‫بهتر از این نمی‌شه.
‫بسیارخب...
‫ولی همچنان ترجیح می‌دم ‫از اول بدوزیدش.
‫نتیجه نهایی باید بی‌نقص باشه.
‫خب، پس...
‫دوباره می‌دوزیمش رامون، ‫ولی همچنان فایده‌ای نداره.
‫بهتر از این نمی‌شه.
‫ممنونم کارمن جان.
‫[نوامبر ۱۹۶۰، پاریس، منزل ژیوانشی]
‫دستیارم کورژ قراره بره ‫و برای خودش کسب و کاری راه بندازه.
‫واقعا؟
‫هوم.
‫من هم قراره برای پروژه‌ای جدید، ‫از ژیوانشی برم.
‫بچه‌های امروزی خیلی نویدبخشن.
‫مثل ایو سن لوران؟
‫خبر داری تو بخش روانی بستری شده؟
‫طفلکی.
‫اوضاع واقعا داره عوض می‌شه.
‫تو که کلا سی و پنج سالته.
‫من وقتی اولین بار به پاریس اومدم، ‫سنم از تو بیشتر بود.
‫حتی از دیور وقتی از «نیو لوک» معروفش ‫رونمایی کرد، جوان‌تری.
‫کاش سی سال جوان‌تر بودم...
‫بابت نوشیدنی ممنونم.
‫ای وای، کوکو!
‫می‌دونستی ازم عصبانیه؟
‫می‌خواست واسه مجله‌ای ‫با همدیگه عکس بگیریم.
‫اغلب خوشم نمیاد جلوی دوربین باشم.
‫به همین دلیل حاضر نشدم ‫تن به این خزعبلات جنجالی بدم.
‫حرف دوستمون چیه؟
‫چیز خاصی نیست.
‫درسته انگلیسی بلد نیستم، ‫ولی اگه کلمه «بالنسیاگا» رو ببینم،
‫می‌فهمم داره در موردم صحبت می‌کنه.
‫بی‌زحمت برام ترجمه‌اش کن.
‫«اخیرا با بالنسیاگا شام خوردم.»
‫«شخصیتی بس نجیب بود.»
‫«اما مزون ایشون به شدت جدی،»
‫«به شدت محافظه‌کار ‫و به شدت اسپانیایی...»
‫«به قدری که ممکن است ‫برای خلاقیت او مضر باشد.»
‫عجب...
‫این نوع اظهار نظر واسه فروش خیلی خوبه.
‫دیگه آدم رفیق واسه چی داره؟
‫دیگه در موردم چی گفته؟
‫- یک روز با هم در مهمانی... ‫- فیلیپ!
‫یک روز با هم در مهمانی ‫و بعدش چی شد فیلیپ؟
‫جمله‌ات رو تموم کن!
‫یک روز با هم در مهمانی ‫منزل ماری لوییس بوسکت بودیم...
‫ایشون گفتن به وضوح مشخصه ‫که این آقا با زنان غریبه است.
‫جان؟
‫توضیح دیگه‌ای نداره که چرا...
‫می‌ذارین خطوط گردنشون دیده بشه.
‫این حرف رو تو مهمونی زد؟
‫گفتم که بهش اعتماد نکنی.
‫الان که دارم بهش فکر می‌کنم،
‫دقیق نمی‌دونم کوکو شنل بود ‫که چنین حرفی زد...
‫یا ماری لوییس بوسکت ‫بهمون گفت که کوکو گفته...
‫مسافران به مقصد نیس...
‫که ساعت ۳:۳۷ بلیت داشتند...
‫می‌توانند به گیت سه مراجعه کنند.
‫[بازار]
‫[بالنسیاگا]
‫آروم باش کریستوبال.
‫اصلا نمی‌شناست.
‫تازه کمتر کسی تو رو دیده.
‫کلا چند تا عکس از خودت منتشر کردی؟
‫چقدر باید بی‌رحم باشه...
‫تا برگرده جلوی همه بگه ‫که من از آقایون خوشم میاد؟
‫جلوی همه که نگفته.
‫تو یه مهمونی گفته بود.
‫بذار یه مدت بگذره.
‫امان، امان...
‫اگه تو مصاحبه‌ای مطرحش کنه چی؟
‫به نظرم برداشتی که از حرف ‫فیلیپ کردی اشتباهه.
‫احتمالا منظور شنل این بوده ‫که به عنوان یک مرد...
‫دنیای زنان رو کامل درک نمی‌کنی.
‫چند بار این تیکه رو از اول دوختیم، ‫ولی نتونستیم بی‌نقص درش بیاریم.
‫ای رامون، پس مشخص شد ‫لباس دوختن بلد نیستی.
‫این تیکه رو نمی‌شه ‫بهتر از این درآورد.
‫کارت خوب بود کارمنسیتا.
‫متشکرم.
‫فرناندو مارتینز هستن.
‫بله فرناندو؟
‫در مورد ویمنز وِر دیلی شنیدی؟
‫منظورت چیه؟
‫طرح‌های لباس فابیولا در اومده.
‫یه نفر یواشکی منتشرشون کرده. ‫روی جلد مجله چاپ شده.
‫بهم گفتن قراره تو هولا هم پخش بشه.
‫بگو که شوخی می‌کنی.
‫هیچ نمی‌فهمم چطور چنین اتفاقی افتاده. ‫اصلا درک نمی‌کنم.
‫همه دارن در مورد کارمون صحبت می‌کنن.
‫آبرومون رفت!
‫هیچ نمی‌فهمم!
‫امکان نداره کسی از این جمع لو داده باشه.
‫خفه شو رامون!
‫نمی‌خواد بهونه بیاری! ‫خودت هم این وسط مسئولی!
‫ما همه‌چی رو سرّی نگه داشته بودیم.
‫چطور ممکنه الان لو رفته باشه؟
‫جریان چیه؟
‫چطور ممکنه لو رفته باشه؟
‫همه دارن در موردمون صحبت می‌کنن.
‫مشابهن.
‫[ویمنز وِر دیلی]
‫مطبوعات انگلیسی این رو با موفقیت بزرگی ‫تو بانک انگلستان مقایسه کردن.
‫کریستوبال، من می‌خوام برم.
‫این چه مزخرفیه رامون؟
‫باهام بدرفتاری کردی. جوری باهام حرف زدی ‫که جسارت نمی‌کنی با بقیه حرف بزنی.
‫چی داری می‌گی؟ ‫من که سر همه داد می‌زنم.
‫آره، ولی مخصوصا سر من داد زدی.
‫به این خاطره که نزدیک شدیم!
‫همونطور که به خودم تشر می‌زنم، ‫سر تو هم داد می‌کشم!
‫چون تو رو از همه بیشتر دوست دارم رامون!
‫چقدر خوب علاقه‌ات رو نشون می‌دی.
‫بعضی وقت‌ها اصلا نمی‌دونم ‫اینجا چیکار می‌کنم.
‫یعنی چی چیکار می‌کنی؟
‫لازمه برات توضیح بدم؟
‫تو رو دست راست خودم کردم.
‫تو رو به خونه خودم آوردم،
‫حرف همه رو با یه گوش شنیدم ‫و از گوش دیگه بیرون دادم.
‫عجب، دستت درد نکنه.
‫نمی‌دونستم قراره بابتش سرم منت بذاری.
‫شنل داره به ملت می‌گه مشخصه ‫که من از زنان خوشم نمیاد.
‫من چنین حرفی نزدم.
‫تو می‌دونستی و چیزی نگفتی؟
‫به حرف اون زن دیوانه گوش نده.
‫رامون، راستش رو بهم بگو.
‫چقدر در موردم اینطوری ‫حرف و حدیث ساختن؟
‫من که اطلاعی ندارم.
‫آبروم رفته.
‫می‌دونی برادرزاده‌هام در این مورد بشنون ‫چه فکری می‌کنن؟
‫گمون نکنم بدونم.
‫بدم میاد ملت در موردم حرف در بیارن.
‫فکر کنم اگه قبول کنین که نمی‌شه ‫جلوش رو گرفت، خودتون راحت‌تر بشین.
‫این رو واقعا اون بچه درست کرده؟
‫آره، به مامانش کمک می‌کنه ‫تا لباس‌هام رو درست کنه.
‫باورت هم نمی‌شه چقدر بااستعداده.
‫خوشت اومد کریستوبال؟
‫پس چی شد؟ ‫مگه انتظار زیادی داشتم؟!
‫احتیاط، احتیاط، احتیاط!
‫- نباید لو می‌رفت! ‫- معذرت می‌خوام.
‫نمی‌دونم چطور به اینجا رسیده. ‫باور کن چنین اتفاقی تا حالا برام نیفتاده.
‫ببخشید که اینطوری رفتار می‌کنم.
‫معذرت می‌خوام.
‫آخه اتفاقاتی که اخیرا افتاده ‫حسابی مضطربم کرده.
‫- دوست دارین بشینین؟ ‫- بله.
‫بله.
‫دارم تعقیب می‌شم. ‫همه‌جا تعقیبم می‌کنن.
‫از خونه که خارج می‌شم، ‫می‌بینم یکی پشتم داره راه میفته.
‫تا چشم به روزنامه انداختم ‫فورا اومدم اینجا.
‫اگه تلویزیون رو روشن کنم، اصلا...
‫اگه برم سینما...
‫آخه همیشه دوست داشتم ‫عین آدم‌های عادی باشم.
‫چند روز دیگه قراره خودم رو ‫در معرض دنیا به نمایش بذارم.
‫تمام افراد اسپانیا قراره ‫مراسم عروسیم رو از تلویزیون ببینن.
‫وای خدا...
‫کاش می‌تونستم عین شما باشم.
‫مثل گرتا گاربو، متوجهین؟
‫یعنی کاش می‌تونستم ناپدید بشم.
‫ولی...
‫نمی‌تونم، اِم...
‫سزای عاشق پادشاه شدن همینه.
‫ضمنا...
‫ممکن بود خواهرم باشه.
‫یا حتی مادرم.
‫جفتشون می‌دونن پیراهنم چه شکلیه.
‫ممکنه تو آرایشگاه ‫از زیر زبونشون در رفته باشه.
‫در هر صورت، تموم شد رفت.
‫در هر صورت، من همیشه ‫طرح‌هام رو انکار کردم.
‫طرح اولیه زمین تا آسمون ‫با پیراهن نهایی فرق داره.
‫شنیدم...
‫معمولا چیزهایی ‫تو درز لباس مخفی می‌کنین،
‫می‌گن اگه آرزویی رو ‫لای درز لباستون بذارین،
‫آرزوئه به حقیقت می‌پیونده.
‫می‌خوام بدون خوندنش، ‫مخفیش کنین.
‫رو چشمم.
‫خیلی ممنونم.
‫ممنون.
‫مواظب باشین. ‫کسی نباید این رو ببینه.
‫یادداشت‌هامه.
‫ضمنا، تا من نرسیدم، ‫به پیراهن دست نمی‌زنین.
‫بریم.
‫- کارمنسیتا! ‫- بله؟
‫تاج سلطنتیه.
‫من میارمش؟
‫- لطفا خیلی مواظب باش. ‫- باشه.
‫- معلومه. ‫- ممنون.
‫خب، تموم شد.
‫به هتلت تو بروکسل که رسیدی، ‫باهام تماس بگیر.
‫بعدش صحبت می‌کنیم.
‫برو.
‫سفر به خیر!
‫[فرودگاه بروکسل] ‫[بروکسل، دسامبر ۱۹۶۰]
‫خارق‌العاده بود. ‫باورم نمی‌شد.
‫شش موتورسوار تا کاخ لاکن ‫همراهیمون کردن.
‫لباس آماده اصلا در این حد نمی‌شه...
‫شش موتورسوار همراهیشون نمی‌کنن.
‫نمی‌خوام فضا رو نوستالژیک کنم.
‫فرق می‌کنه دیگه.
‫تو یادداشت فابیولا چی نوشته بود؟
‫نمی‌دونم، اصلا نخوندمش.
‫کاروان وارد بلوار امپراتور شد...
‫و از بین هیاهوی گسترده...
‫به سمت کلیسای جامع ‫سنت میکائیل و سنت گودولا می‌رن.
‫مراسم عروسی در جناح کلیسا...
‫که با میخک اسپانیایی تزئین شده، ‫برگزار می‌شه.
‫اینجا بهترین مکان عروسی زوجیه...
‫که کل کشورمون ‫مشتاق تماشای ازدواجشون هستن.
‫آستینش...
‫به نظرم بی‌نقصه.
‫اصلا معلوم نیست ‫یه شونه‌اش بلندتره...
‫یا پشتش قوز داره.
‫خارق‌العاده است عمو.
‫اگه پدر این صحنه رو می‌دید، ‫خیلی خوشحال می‌شد.
‫مردم ملکه‌شون رو دیدن ‫و می‌خوان باز هم ببیننش.
‫بالاخره زوج سلطنتی ‫به بالکن اومدن.
‫دو جوان سرنوشتشون رو ‫در این روز تاریخی گره زدن،
‫دو جوانی که پادشاه و ملکه شدن.
‫[بالینسیاگا]
‫مترجم: «کیارش نعمت گرگانی» ‫در تلگرام: realKiarashNg@
‫عذر می‌خوام.
‫سلام خانم.
‫می‌دونستین می‌تونین ‫لباستون رو ببرین مزون بالینسیاگا...
‫که اتوش کنن؟
‫- جانم؟ ‫- دیدم گردنش...
‫عذر می‌خوام، ولی نمی‌دونم ‫خیال کردین کی هستین...
‫که به لباسم توهین کنین.
‫لباس خودمه.
‫بنده کریستوبال بالینسیاگا هستم.
‫خوش‌وقتم، ولی اشتباه می‌کنین.
‫این لباس خودمه، ‫خودم پولش رو دادم...
‫و هر جوری بخوام می‌پوشمش.
‫به سلامت.
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez