‫اون کجاست؟
‫ردیاب کار کرد.
‫الان که داریم صحبت ‫می‌کنیم، داره به جابیم می‌رسه.
‫پایگاه رو مهر و موم کن.
‫اگه اونا رو داخل پایگاه مهر و موم کنیم، ‫می‌تونن چند روز دفاع کنن.
‫اگه نتونیم خردشون کنیم...
‫اونا کسایی نیستن که نیازه خردشون کنیم.
‫آتش!
‫تو بهش خدمت نمی‌کنی.
‫داری شکارش می‌کنی.
‫به موقعیت دوم عقب نشینی کنید!
‫تالا!
‫نه!
‫نیرو به همراهت.
‫به ارباب ویدر خبر بدین،
‫کنوبی رو گرفتیم.
‫تو اون رو نمیاری پیش من.
‫این منم که دارم اون رو میارم پیش تو.
‫واقعا فکر کردی متوجه ‫نشدم، جدای جوان؟ اونم من.
‫انتقام چه کارهایی که ‫برای میل به زندگی نمی‌کنه.
‫اگه پیدات کرده، ‫اگه راجب بچه‌ها فهمیده...
‫به تاتویین میرم.
‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
«اوبی-وان کنوبی» «قـــســـمـــت آخــــــــــــر»
‫مـــتـــرجـــم ::. صادق هاشمی .::
‫چیزی واسه گفتن داری؟
‫من دارم.
‫صبر کن نوبتت بشه.
‫می‌تونی هروقت کار من ‫تموم شد هرچی مونده برداری.
‫من دنبال یه کشاورز
‫به اسم اوون می‌گردم.
‫آتش رو افزایش بدید.
‫الساعه، ارباب ویدر.
‫هایپردرایو تقریبا آمادست.
‫تمام نیرو رو به سپرهای پشتی هدایت کن.
‫میریم سمت تِسِن.
‫و از اونجا شما رو می‌بریم.
‫به تسن نمی‌رسیم، مگه نه؟
‫محرک آسیب دیده.
‫نرمادگی‌های برق تو وضعیت بدی‌ان.
‫دارم روش کار می‌کنم، ‫اما اون سپرها تا ابد دووم نمیارن.
‫چقدر زمان لازم داری؟
‫بیشتر از چیزی که داریم.
‫مشکلی نیست.
‫مشکلی نیست. مشکلی نیست. مشکلی نیست.
‫اونا ترسیدن.
‫حواسشون رو پرت می‌کنه.
‫شاید منم باید قرضش بگیرم.
‫روز بخیر.
‫چی لازم داری بچه جون؟
‫یه کمربند جدید واسه اسپیدر نیاز داریم.
‫یه شخص خاصی قبلی رو شکوند.
‫عموت آدم صبوریه.
‫اونقدرهام صبور نیستم.
‫اوون؟
‫یه چیزی هست که باید بدونی.
‫نه! عمرا! نمیشه من رو همینجا ول کنی!
‫ویدر من رو می‌خواد. ‫اگه من برم، اونم میاد دنبالم.
‫- نمی‌ذارم بری! ‫- لیا، لطفا.
‫صبر کن ببینم، پس اینکه گفتیم ‫همه‌مون کنار هم می‌مونیم چی؟
‫روکن زمان بیشتری ‫برای تعمیر سفینه نیاز داره.
‫این کار، زمانی که ‫می‌خواد رو بهش میده.
‫شماها ده سال رو صرف ‫محافظت از جدای‌ها کردین.
‫این فرصتیه که من این لطفتون رو جبران کنم.
‫اما ما خیلی نزدیک شدیم.
‫روکن، خودتم می‌دونی این ‫نقشه با عقل جور درمیاد.
‫- نه، ما بهت نیاز داریم. ‫- واستون زمان می‌خره.
‫باید این آدم‌ها رو از اینجا خارج کنین.
‫همه شما آینده‌این. ‫تو آینده‌ای.
‫شماها اونایی هستین که باید زنده بمونین.
‫نه.
‫لیا.
‫بنظرم باید یکم تنها باشه. فقط...
‫باید بهم قول بدی که می‌بریش خونه، هاجا.
‫به محض اینکه من از خطر دور شدم.
‫بهت قول میدم.
‫گرچه، می‌دونم قول یه دروغگو
‫و یه جدای قلابی اونقدر برات ارزش نداره.
‫برام کافیه.
‫خیلی خب، برو تو.
‫بدو.
‫چی شده؟
‫بیا داخل.
‫از کجا فهمیده اون اینجاست؟
‫نمی‌دونم. فقط می‌دونم داره میاد.
‫- بن رفته. ‫- اون وقت این تقصیر کیه؟
‫باید از اینجا بریم بِرو. ‫باید لوک رو ببریم و یه جا قایم بشیم.
‫کجا؟ تو صحرا؟
‫من خونه‌م رو ترک نمی‌کنم. ‫حداقل اینجا یه فرصتی داریم.
‫اگه بمونیم، کمک لازممون میشه.
‫من جون کس دیگه‌ای رو به خطر نمی‌ندازم اوون.
‫خودمون کافی‌ایم.
‫من و تو.
‫بِرو، داری چیکار می‌کنی؟
‫جفتمون می‌دونستیم این روز ممکنه سر برسه.
‫اون، موقع غروب خورشید میاد.
‫بهتره از همین الان مستقر بشیم.
‫آه...
‫هی.
‫باهاش حرف زدم.
‫قابلی نداشت.
‫گفتی من رو می‌بری خونه.
‫کاش می‌تونستم لیا.
‫واقعا میگم.
‫لطفا به پدرت بگو من تلاشم رو کردم.
‫یه چیزی برات دارم.
‫روکن قبل از اینکه دربیایم پیداش کرد.
‫اگه زنده بود می‌خواست که داشته باشیش.
‫خالیه.
‫خب، از اولم قرار نبود بهت یه بلستر بدم لیا.
‫همش ده سالته.
‫اما همیشه ده سالت نمی‌مونه.
‫برگرد.
‫لطفا.
‫قول میدم.
‫باید باهاش رو در رو بشم استاد.
‫چه اون بمیره چه من،
‫این قضیه امروز تموم میشه.
‫حاضری؟
‫سفینه فرود آمادست.
‫می‌دونی که مجبور نیستی این کارو بکنی.
‫هنوز هم می‌تونیم ‫هایپردرایو رو تعمیر کنیم.
‫باید برم.
‫قضیه ما نیستیم، مگه نه؟
‫خودت می‌خوای که بری.
‫قضیه بین تو و اونه.
‫در امان نگهشون دار.
‫تو هم در امان باش.
‫روکن.
‫رهبرهای زیادی باقی نموندن.
‫مردم تو رو دنبال می‌کنن.
‫دست نگه ندار.
‫تازه شروع کردم.
‫رد یه سفینه فرار رو زدیم.
‫فقط یه گونه حیاتی توش دیده میشه.
‫خودشه.
‫ارباب، باید به تعقیب شورشی‌ها ادامه بدیم.
‫الان فرصت این رو داریم که ‫این شبکه رو به کل نابود کنیم.
‫نمی‌تونیم اولویت رو به یه جدای تنها بدیم.
‫اون هر جدایی نیست.
‫کنوبی رو تعقیب کنید.
‫الساعه، ارباب ویدر.
‫یالا.
‫حالا لوک،
‫باید بهم گوش کنی.
‫تاسکن‌ها دوباره اومدن شکار. اونا علاوه ‫بر خرابه‌ها به مزرعه‌ها هم حمله می‌کنن.
‫پس همینجا بمون.
‫اگه مشکلی پیش اومد، می‌دونی ‫چیکار کنی. فرار می‌کنی.
‫من نمی‌ترسم.
‫می‌دونم.
‫همه‌چی درست میشه.
‫درست میشه.
‫سفینه من رو آماده کنید.
‫تنها باهاش رو در رو میشم.
‫آژیر محوطه‌س.
‫اون اینجاست.
‫وقتشه.
‫اومدی من رو نابود کنی، اوبی-وان؟
‫کاری که باید رو می‌کنم.
‫پس خواهی مرد!
‫برو! برو! برو!
‫فرار کن!
‫برو!
‫قدرتت برگشته.
‫اما ضعفت
‫هنوز باقیه.
‫و به همین خاطر همیشه شکست می‌خوری.
‫واقعا فکر کردی می‌تونی من رو شکست بدی؟
‫تو شکست خوردی،
‫استاد.
‫تو واقعا عاشق پسره‌ای.
‫انگار که پسر خودته.
‫چون پسر خودمه.
‫چی می‌خوای؟
‫عدالت.
‫بِرو، داره میاد!
‫برو!
‫این پایان کار توئه، استاد.
‫قبول کن که شکست خوردی.
‫نمی‌تونی فرار کنی، اوبی-وان.
‫من گول دروغ‌های جدای رو نمی‌خورم.
‫تو دشمن منی.
‫باید وقتی فرصتش رو داشتی، من رو می‌کشتی.
‫من از نیمه تاریک نمی‌ترسم.
‫من چیزی‌ام که تو ساختی.
‫آناکین.
‫آناکین مرده.
‫فقط من باقی موندم.
‫متاسفم.
‫متاسفم آناکین.
‫بخاطر همه‌چی.
‫من چیزی نیستم که توش شکست خوردی، اوبی-وان.
‫تو آناکین اسکای‌واکر رو نکشتی.
‫من کشتم.
‫و همونطور، تو رو هم نابود می‌کنم!
‫پس دوست من واقعا مرده.
‫خداحافظ،
‫دارث.
‫اوبی-وان!
‫لوک!
‫اون کجاست؟
‫رفته.
‫من دریای دون رو می‌گردم. ‫تا وقتی پیداش کنیم، می‌گردیم.
‫بن!
‫نتونستم انجامش بدم.
‫سرافکنده‌شون کردم.
‫اون همه‌شون رو کشت و من نتونستم انجامش بدم.
‫تو سرافکنده‌شون نکردی.
‫با نشون دادن رحمت،
‫بهشون آرامش دادی.
‫بهشون ادای احترام کردی.
‫من عین اون شدم؟
‫نه.
‫انتخاب کردی که نشی.
‫اینکه الان کی باشی،
‫به خودت بستگی داره.
‫الان دیگه آزادی.
‫هردومون آزادیم.
‫کاوشگرها دارن رد همه ‫منظومه‌های داخل محدوده رو می‌زنن.
‫هرچیزی که سر راهمون باشه رو ‫نابود می‌کنیم تا وقتی پیداش کنیم.
‫آشفته بنظر میای، دوست من.
‫دوباره نمی‌تونه من رو از سر باز کنه.
‫برام سواله که افکارت سر این موضوع
‫شفاف هست یا نه، ارباب ویدر.
‫شاید احساساتت نسبت به استاد ‫قدیمیت باعث ضعیف شدنت شده.
‫اگه نمی‌تونی به گذشته‌ت غلبه کنی...
‫کنوبی هیچ معنایی برام نداره.
‫من فقط به شما خدمت می‌کنم، استاد.
‫خیلی خب، بزن بریم، خانم کوچولو. ‫نمی‌خوایم مهمونمون رو معطل...
‫اون غلافه؟
‫عاشقشم.
‫بیا.
‫گفتی راه‌های زیادی برای رهبری وجود داره.
‫انگار درست می‌گفتم.
‫اگه قراره این کارو انجام بدم، ‫می‌خوام چندتا چیز رو تغییر بدم.
‫پس بیا با هم تغییرشون بدیم.
‫خب، امروز کیه؟ بازم فامیل؟
‫نمیشه گفت فامیل.
‫لولا!
‫من کی باشم که دروید یه بانو رو ازش بگیرم؟
‫اوبی-وان.
‫- ممنون. ‫- البته.
‫هیچوقت نمی‌تونیم جبران کنیم.
‫خب، اون قبلا جبران کرده.
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫نگران آینده‌شم.
‫امپراطوری داره قوی‌تر
‫و جسورتر میشه.
‫خب، اگه بازم به کمک من نیاز پیدا کردین،
‫می‌دونین کجا پیدام کنین.
‫بیا امیدوار باشیم اون روز هیچوقت نیاد.
‫خب، الان چیکار می‌کنی؟
‫نمی‌دونم.
‫بنظرت باید چیکار کنم؟
‫فکر کنم باید بخوابی.
‫فکر کنم حق با تو باشه.
‫لیا...
‫وقتی قبلا گفتم که والدینت رو نمی‌شناسم...
‫شاهدخت لیا اورگانا،
‫تو عاقل،
‫فهمیده،
‫و مهربونی.
‫اینا خصوصیاتی‌ان که از مادرت بهت رسیده.
‫اما همینطور پرشور
‫نترس،
‫و رک هم هستی.
‫و اینا موهبت‌های پدرتن.
‫هردوشون انسان‌های استثنایی بودن،
‫که یه دختر استثنایی رو به این دنیا آوردن.
‫کاش می‌تونستم بیشتر بهت بگم.
‫اشکالی نداره.
‫مجبور نیستی.
‫ممنون.
‫بازم می‌بینمت؟
‫شاید.
‫یه روزی.
‫اگه به کمک یه پیرمرد خسته نیاز پیدا کردی.
‫اما باید مراقب باشیم.
‫هیچکس نباید بدونه، ‫وگرنه ممکنه جفتمون به خطر بیفتیم.
‫خداحافظ،
‫اوبی-وان.
‫خداحافظ، شاهدخت.
‫نیرو به همراهت.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫فکر کردم قراره فاصله‌ت رو حفظ کنی.
‫و همینطورم میشه.
‫می‌دونی، حق با تو بود.
‫اون فقط باید یه پسر ساده باشه.
‫آینده از خودش محافظت می‌کنه.
‫تنها محافظتی که اون ‫الان بهش نیاز داره اوون، تو
‫و بِرو هستین.
‫ازش خوب مراقبت کن.
‫می‌کنم.
‫بن؟
‫می‌خوای ببینیش؟
‫ســـلّام.
‫استاد کوای-گان.
‫خب،
‫به اندازه کافی طولش دادی.
‫دیگه داشتم به این فکر ‫می‌افتادم که قرار نیست بیاین.
‫من همیشه همینجا بودم اوبی-وان.
‫فقط آماده دیدن نبودی.
‫یالا.
‫راه زیادی واسه رفتن داریم.
‫مـــتـــرجـــم ::. صادق هاشمی .::
‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez