ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
‫لالا کن، دلبندم، لالایی.
‫کجا رفته؟ گریه‌ش می‌گیره.
‫مایلید برای چند دست بازی بهم ملحق شید؟
‫مگه می‌شه درخواست دختر نازنینمو رد کنم؟
‫حدأکثر پنج دست بازی می‌کنیم، قانون خاصی هم نیست.
‫به عبارتی، برنده کسیه که سه دست رو اول ببره.
‫ارفاق چی؟ کدوم مهره‌ها رو بندازم؟
‫نیازی به این‌کار نیست.
‫می‌تونست راحت قبول کنه.
‫مهم‌تر از اون، بیاید یه شرط تعیین کنیم. یه جایزه.
‫ای جان، مستقیم رفتی سر اصل مطلب!
‫اگه من بردم، میای باهام زندگی کنی؟
‫قول دادید که دخالت نکنید.
‫ولی-
‫مشکلی نیست.
‫هرچند، من الان تحت خدمتم.
‫باید تا پایان قراردادم منتظر بمونید.
‫تحت خدمت؟ یعنی جداً به کار گرفته شدی؟
‫بله.
‫هـــــــــه...
‫درعوض، اگه من ببرم،
‫می‌شه آزادی یه روسپی رو از خانه یشم بخرید؟
‫با اینکه کلی گزینه داشتی...
‫نمی‌گم کیه، ولی ننه‌جون می‌خواد از شر یه روسپی سالخورده خلاص شه.
‫پس حرکت اولت اینه.
‫اگه لازمه‌ش اینه، گمونم باید قبول کنم.
‫چیز دیگه‌ای نمی‌خوای؟
‫پس، دو قانون دیگه هم اضافه می‌کنم.
‫بوش که می‌گه، یه مشروب قوی تقطیری‌ـه؟
‫دلم بدجور شور می‌زنه.
‫اون دیگه چیه؟
‫دارویی به مقدار کم.
‫البته، با سه جرعه تبدیل به یه سم مرگبار می‌شه.
‫توی سه‌تا از این فنجان‌ها می‌ریزمش.
‫و قاطی‌شون می‌کنم به‌طوری که نشه از هم تشخیص‌شون داد.
‫بعد از هر دست بازی، برنده یه فنجان رو انتخاب می‌کنه، ‫و بازنده به یه نفس اون رو سر می‌نوشه.
‫این قانون اوله.
‫چه قانون بی‌رحمانه‌ای...
‫قانون دوم اینه که اگه یه بازیکن به هر دلیلی از یه بازی کنار بکشه،
‫می‌بازه.
‫اعتراضی ندارید؟
‫مشکلی نیست.
‫می‌خواد هراسونش کنه؟
‫مسلماً این یه فرد عادی رو می‌ترسونه.
‫اما...
‫طرف حساب‌مون، رزم‌آرای مرموز سرشناسه.
‫بعید می‌دونم این‌طوری تحت فشار گذاشتنش ‫باعث شه خونسردی‌شو از دست بده.
‫یعنی چه فکری تو سرشه؟
‫دوباره باخت!
‫این دومین بازی پشت‌سرهمه.
‫از اونجایی که تصمیم گرفت استاد شطرنج شکست‌ناپذیر رو توی شطرنج به چالش بکشه،
‫پیش خودم فکر کردم توی بازی یه مهارت‌هایی داره.
‫انگار فقط قوانین رو سرش می‌شه و تابه‌حال تجربه‌ی یه بازی واقعی رو نداشته.
‫دو فنجان...
‫چنان با اشتیاق می‌نوشه که نمی‌فهمم مسمومه یا نه.
‫اجازه هست دست سوم هم من شروع کنم؟
‫البته، هرجور میلته.
‫هیچ معلوم هست چه فکری تو سرشه؟
‫قرار نیست دست سوم هم ببره.
‫اگر دو فنجانی که قبلاً ازشون نوشید مسموم بودن،
‫نوشیدنِ سومی خیلی خطرناک می‌شه.
‫لاکان این موقعیت رو از قبل پیش‌بینی کرده بود؟
‫کیش و مات.
‫تسلیمم.
‫برد برده، حتی اگه خودتون عمداً بازی رو واگذار کرده باشین، مگه نه؟
‫البته. نمی‌تونم ریسک سم دادن به دخترم رو به جون بخرم.
‫می‌تونی یه فنجان رو انتخاب کنی؟
‫لطفاً هرکدوم رو می‌خواید بردارید.
‫این دارو، مزه‌ی خاصی داره؟
‫یه جرعه بنوشید متوجه طعم بدش می‌شید.
‫لاکان می‌تونه یه‌بار دیگه ببازه.
‫اگه حتی محتوای یکی از اون فنجان‌ها طعم متفاوتی داشته باشه،
‫می‌دونه که دخترش می‌تونه از سم پیش‌گیری کنه.
‫برای همین عمداً می‌بازه، الحق که مرد زیرکی‌ـه.
‫پس، این یکی.
‫واقعاً‌ مزه‌ی افتضاحی داره.
‫مسمومه! حالا دیگه ریسک نوشیده شدنِ ‫سومین سم توسط داروساز رفع شده.
‫به عبارتی لاکان دیگه لازم نیست عمداً ببازه.
‫الان دیگه داروساز هیچ شانسی برای برد نداره.
‫اگه من بردم، میای باهام زندگی کنی؟
‫راستی، هوا چه گرمه.
‫جریان چیه؟
‫خیال می‌کردم یه فنجان از اون دارو بی‌خطره!
‫جداً مسمومش کردی؟! ‫یعنی انقدر ازش متنفر-
‫داروـه. ساکه سلطان تمام داروهاست، مگه نه؟
‫ساکه؟ منظورت چیه؟
‫جینشی-ساما، اینطور که پیداست صرفاً مست شدن.
‫ها؟
‫مطلقاً از ساکه پرهیز می‌کنه.
‫الان که فکرشو می‌کنم...
‫همیشه فقط آب‌میوه می‌خوره، تابه‌حال ندیدم لب به ساکه بزنه.
‫پس، اون چه مایعی بود؟
‫الکل.
‫خب دیگه...
‫بیاید این یارو رو از اینجا ببریم تا گلی از روسپی‌خانه انتخاب کنه.
‫از وقتی چشم باز کردم، نمی‌تونستم آدم‌ها رو از هم تشخیص بدم.
‫نه تنها دایه‌مو با مادرم اشتباه گرفتم،
‫بلکه حتی نمی‌تونستم زن و مرد رو از هم تشخیص بدم.
‫پدرم اعتقاد داشت که بی‌مصرفم، ‫و با انزجار خونه رو ترک کرد تا پیش معشوقه‌ش بره.
‫مادرم برای برگردوندش به هر دری می‌زد.
‫درنتیجه، باوجود اینکه فرزند ارشد یه خانواده‌ی بانفوذ بودم،
‫می‌تونستم آزادانه زندگی کنم، ‫زمان خودمو به گو و شطرنج اختصاص بدم،
‫که در اوقات فراغتم یاد گرفتم.
‫آدم‌ها رو به‌جای قیافه، از روی صدا، رفتار و اندام‌شون تشخیص بده.
‫تو می‌تونی از مهره‌های شطرنج استفاده کنی.
‫عموم تنها کسی بود که من رو درک می‌کرد.
‫به لطف عموم، که لاابالی اما بسیار زیرکه،
‫کم کم یاد گرفتم که صورت آدم‌ها رو مثل مهره‌های شطرنج ببینم.
‫وقتی شروع به دیدن عموم به‌عنوان مهره‌ی قلعه کردم،
‫بار دیگه بهم ثابت شد که حقیقتاً مرد بزرگیه.
‫بعد از اینکه بالغ شدم، به لطف نام خانوادگی‌م،
‫به یکباره رهبری یه گردان زرهی بهم محول شد، ‫درصورتی که هیچ استعدادی در جنگیدن نداشتم.
‫حتی با اینکه ضعیف بودم،
‫با استفاده از زیردستانم به نحو احسن ‫بیشتر از اون‌چه که باید می‌تونستم جبرانش کنم.
‫ از همه‌ مهم‌تر، تابه‌حال هیچ بازی‌ای برام لذت‌بخش‌تر ‫از شطرنج بازی کردن با مهره‌های انسانی نبوده.
‫همون‌طور که زنجیره‌ی موفقیت‌های پی‌درپی‌م ‫رو هم در کار و هم بازی‌ها ادامه می‌دادم،
‫به دنبال همراهانم به یه روسپی‌خانه رفتم تا یه روسپی پرآوازه رو به چالش بکشم.
‫در دنیای مملو از سیاهی و سفیدی، اون تنها رنگ روشنی بود که چشمم بهش روشن شد.
‫اسمش فنگ‌شن بود.
‫روسپی شکست‌ناپذیرِ روسپی‌خانه،
‫در مقابل من، شخص شکست‌ناپذیر ارتش.
‫صرف نظر از اینکه کی می‌بازه، بیننده‌ها اوقات خوشی رو تجربه می‌کردن.
‫الحق که قویه، اما... فقط توی دنیای کوچیک خودش.
‫باختم.
‫کاملاً له‌ولورده شدم.
‫آخرین باری که انقدر بد باختم کی بود؟
‫آه، پس آدمیزاد... همچین چهره‌ای داره؟
‫چشم‌های سرکشش، مثل گل حناست... ‫انگار ‫اگه لمسشون کنم از هم می‌پاشن...
‫دفعه‌ی دیگه، نمی‌بازم.
‫بعد از اون... ملاقات ما برای بازی کردن گو و شطرنج... برای سال‌ها ادامه پیدا کرد.
‫فنگ‌شین که توی روسپی‌خانه به دنیا اومده بود،
‫شخصیتی داشت که تماماً از غرور ساخته شده بود.
‫من مادری ندارم. یه زنی منو به دنیا آورد،
‫اما توی منطقه‌ی سرگرمی، یه روسپی ‫هیچوقت نمی‌تونه یه مادر بشه.
‫وقتی یک روسپی مستعد محبوبیت به‌دست میاره، ‫روسپی‌خانه دیگه رغبتی برای فروشش نشون نمی‌ده.
‫فنگ‌شین کاملاً درخورد این جایگاه بود.
‫رفتار تندش برای همه نبود،
‫اما اون فرد مورد علاقه‌ی خیلی‌ از عشاق‌ شد.
‫قیمتش رفته‌رفته بالا رفت،
‫و من فقط تونستم هر سه ماه یک‌بار به دیدنش برم.
‫گل حنا، و... اون چیه؟
‫ترشک که به اسم پای گربه هم شناخته می‌شه.
‫شنیدم داروییه که به درمان سموم و نیش حشرات کمک می‌کنه.
‫مثل گل حنا، دست زدن به یه میوه‌ی رسیده باعث از هم باز شدن هسته‌هاش می‌شه.
‫اوه... چه جالب.
دفعه‌ی دیگه کی می‌تونین بیاین؟
‫بازم... سه‌ ماه دیگه.
‫متوجه شدم.
‫اونموقع بود که در مورد خریداری شدن فنگ‌شین شنیدم.
‫با رقابت عشاق با همدیگه قیمت فنگ‌شین بالا می‌رفت.
‫من به عنوان یه مقام نظامی مسیر شغلی خوبی در پیش رو داشتم،
‫اما از اونجایی که جایگاه وراثت رو به برادر ناتنیم باخته بودم،
‫قیمت اون لقمه‌ی بزرگتر از دهنم بود.
‫دوست داری محض تنوع با هم یه شرط ببندیم؟
‫اگه تو بردی، هرچیزی که بخوای بهت می‌دم.
‫اگه من ببرم، هرچیزی که بخوام می‌گیرم.
‫لطفاً یه تخته انتخاب کن.
‫یه فکر وحشتناک... به ذهنم رسید.
‫گو، خوبه؟
‫آره.
‫می‌می، من می‌خوام روی بازی تمرکز کنم.
‫بله.
‫قبل از اینکه بفهمم، دست‌هامون همدیگه رو لمس کرد.
‫هیچ حرف شیرینی از جانب فنگ‌شین گفته نشد.
‫خودم هم آدم این حرف‌ها نبودم.
‫توی این مورد، خیلی شبیه هم بودیم.
‫می‌خوام گو بازی کنم.
‫منم داشتم به این فکر می‌کردم که چقدر دلم می‌خواست شطرنج بازی کنم.
‫لالا کن، دلبندم، لالایی.
‫کجا رفته؟ گریه‌ش می‌گیره...
‫توتو کوچولو خیلی معصومه...
‫تنهایی می‌ره... یه جای دور.
‫سه ماه بعد از اون، عموی ظاهراً باهوش من از جایگاهش برکنار شد.
‫اولش یه دکتر توی کاخ اندرونی شدی و حالا تبعید شدی؟
‫تو باعث شرم خانواده‌ی مایی!
‫علی‌رغم همه‌ی هوشش، آدم‌ بی‌دست‌وپاییه.
‫تو همیشه بهش نزدیک بودی.
‫یه مدت از خونه برو، برو خارج از کشور درس بخون.
‫درس بخونم؟
‫فقط برای یه مدت.
‫اما...
‫چیه؟
‫نه، هیچی.
‫ تحت هیچ شرایطی نمی‌تونستم روی حرف ‫پدرم، که رئیسم هم بود حرفی بزنم.
‫حول و حوش همون ایام،
‫فنگ‌شین برای من نامه نوشته که موضوع فروشش منتفی شده.
‫من هم خیال می‌کردم ظرف شش ماه یا این حدود... برمی‌گردم.
‫اما، اون‌موقع...
‫روحمم خبر نداشت برگشتم سه سال آزگار زمان می‌بره.
‫یه‌عالمه نامه از فنگ‌شین...
‫گِله؟ نه، یه شاخه‌ست؟
‫دوتا هم هستن؟
‫نه، این..
‫قطع انگشت...
‫می‌دونستم یه راه محبوب برای نفرین کردن آدم هست.
‫دلیل اینکه موضوع فروشش منتفی شد...
‫اون انگشت کوچیک دیگه‌ی توی کیسه...
‫چرا متوجه نشدم؟
‫تنها چیزی که توی سرم می‌گذشت گو و شطرنج بود.
‫حتی نتونستم به همچین نتیجه‌ی پیش‌پا افتاده‌ای برسم.
‫فنگ‌شین کجاست؟
‫تو!
‫فنگ‌شین دیگه رفته!
‫همه‌ی این مدت کدوم گوری بودی؟
‫سه سال تموم ولش کردی!
‫برات پشیزی اهمیت نداره چی به سر ‫یه روسپی بی‌ارزش میاد، نه؟
‫اگه فقط یه‌ذره در موردش فکر کرده بودم!
‫دلیل اینکه فروخته نمی‌شد...
‫دلیلش توی شکمش بود...
‫با لکه‌دار کردن اسم روسپی‌خونه‌ش، ‫اعتبار و شهرتش از بین رفت.
‫تنها کاری که تونست بکنه این بود که ‫مشتری‌هایی مثل ولگرد‌های خیابونی رو قبول کنه،
‫و...
‫من هرچقدر هم که زار زدم، باز هم راهی برای برگشت نبود.
‫همه‌ش تقصیر من بود، برای اینکه انقدر کوته‌بین بودم.
‫اینجا... خانه‌ی یشمه؟
‫بیدار شدین؟
‫می‌می.
‫خدمتکار یه نجیب‌زاده شما رو به اینجا آورد.
‫حالت صورتتون خیلی بد بود. ‫نمی‌دونم قرمز بود یا آبی.
‫منم فکر نمی‌کنم عاقبتم این بشه.
‫انتظار نداشتم همچین ساکه‌ی سنگینی باشه.
‫می‌می قدیم‌ها ملازم فنگ‌شین بود.
‫با می‌می هم زیاد بازی کردم.
‫وقتی از استعدادش تعریف کردم، گل از گلش شکفت.
‫راستی...
‫چیزی شده؟
‫نه، هیچی.
‫بفرمایید.
‫بله.
‫خیلی تلخه!
این دیگه چیه؟
‫یه چیزی که مائومائو درست کرده.
‫قاطی قاطی قاطی
‫پس بگو، کار دست مائومائوـه...
‫جدای اون، مائومائو این جعبه رو هم براتون گذاشت.
‫یه رز پژمرده؟
‫حتی وقتی پژمرده می‌شه هم می‌تونه شکلش رو حفظ کنه.
‫می‌می نه-سان.
‫با اجازه‌تون.
‫قسمت بعدی: «جینشی و مائومائو»
‫این یک داستان تماماً تخیلی است. نام تمامی شخصیت‌ها، سازمان‌ها و... .‫ساختگی‌ است. ‫همچنین هیچ ارتباطی با هیچ رویدادی در دنیای واقعی ندارد
مشاور
فیل
قسمت بیست و سوم گل حنا و ترشک درختی
سرباز
قلعه
خانه یشم
‫پیش‌نمایش قسمت بعد
قسمت بیست و چهارم جینشی و مائومائو