‫[آنچه گذشت]
‫فقط نخست‌وزیر خبر داره که قراره چی بشه.
‫لزومی نداره من رازداری حرفه‌ایتون ‫ رو بهتون یادآوردی کنم. همه‌ی شما!
‫[دارن کل کشور رو تخلیه می‌کنن]
‫- از یه نفر خوشم اومده. ‫- عالیه!
‫اسمش الیاسه.
‫نمیای داخل؟ مگه واسه همین نیومدی؟
‫دانمارک توی زمین پسته و نمی‌تونیم تمام ‫آب رو تخلیه کنیم. بهتره مردم رو تخلیه کنیم.
‫دارن کشور رو تخلیه می‌کنن. ‫باید همه‌چیز رو بفروشیم و بریم خارج.
‫- داری خونه رو می‌فروشی؟ ‫- همه‌جا داره تخلیه می‌شه.
‫فقط برادرمه.
‫از اون رفیق کونیت چه خبر؟
‫مجلس تصمیم گرفته به علت بالا اومدن ‫سطح آب دانمارک رو تخلیه کنه.
‫می‌خوان قبل این‌که اروپا مرزهاش ‫ رو ببنده از اینجا بریم.
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz
‫امروز چهارشنبه، هفتم ژوئن، ‫ پنج روز بعد از اعلام...
‫کشور را غوغا فرا گرفته.
‫انتظار می‌رود که اعتراضات برعلیه ‫ تخلیه کشور شروع شود...
‫و مردم در حال احتکار کالا و پول نقد هستند ‫ و ترافیک ایجاد می‌کنند.
‫کشوران اتحادیه اروپا کنترل مرزی ‫را سفت و سخت‌تر کردند...
‫و برای ورود به آن‌ها مجوز ‫اقامت نیاز می‌باشد.
‫ترس از بسته شدن مرزها ‫باعث شده که دانمارکی‌ها...
‫بدون مهیا کردن محل اقامت ‫ به سمت خارج از کشور بشتابند.
‫سازمان مهاجرت می‌گوید...
‫که به تمام افرادی که در برنامه‌ی تخلیه ‫ عمومی هستند تضمین محل اقامت می‌دهد...
‫و مهاجرین خصوصی نیز باید جواب کسب...
‫مجوز ورود و اقامت داشته باشند.
‫وزارت دارایی به مردم توصیه می‌کند که در حال ‫ حاضر تمام حساب‌های خود را تخلیه نکنند...
‫چه وضعشه!
‫به مردم توصیه می‌شود ‫ماشین‌های خود را رها کنند...
‫- سلام. ‫- رایزینگ‌سان هستیم، لطفا بعدا تماس بگیرید.
‫آروم باش. می‌تونن بیان و...
‫- باهاشون حرف زدم. ‫- خفه ‌خون بگیر.
‫کل دانمارک رو وحشت گرفته و دارن ‫ راجع به کاشی غر می‌زنن. پس بیا ببر دیگه!
‫به برادرم زنگ بزن...
‫وگرنه خودم می‌رم اونجا و واسم مهم نیست ‫داره زایمان می‌کنه یا چی...
‫چه مرگته داداش؟ الان می‌زدی به من!
‫چه مرگته؟
‫[خانواده‌هایی مثل ما]
‫ دانمارک دیگر قرار نیست کشور باشد، قرار است ‫ محیطی صنعتی برای نیروگاه‌های بادی...
‫نیروگاه‌های خورشیدی و مزرعه سرورها باشد. ‫ولی تکلیف ما دانمارکی‌ها چیست؟
‫- لطفا فازهای تغییرمکان رو تکرار کنید. ‫- بله، نقشه همینه.
‫فاز اول در حال اجراست. ‫شهروندانی که می‌تونن با هزینه شخصی برن.
‫این فاز بی‌وقفه ادامه خواهد داشت...
‫فاز دوم یعنی جابجایی‌ها با هزینه‌ی دولتی ‫ از ماه اوه تا ژانویه ادامه خواهد داشت.
‫فاز سوم یعنی جابجایی ‫ بخش‌های اجتماعی، سلامت...
‫و خدمات اصلاحی از ژانویه تا آوریل ‫ اجرا خواهد شد.
‫فاز نهایی جابجایی سرویس‌های اضطراری...
‫تقریبا اوت سال آینده اجرا خواهد شد.
‫سلام. بابات اومده؟
‫بابا... بابا.
‫بله.
‫سلام. من وکیل لارس هستم.
‫طی چند روز گذشته بارها با شما ‫ تماس گرفتیم و ایمیل زدیم.
‫می‌تونیم الان حرف بزنیم و یا بریم پیش پلیس.
‫- پلیس؟ واسه چی پلیس؟ ‫- خودت خوب می‌دونی کثافت.
‫- آروم باش. همه‌ی ما یکم ناراحتیم. ‫- چیه؟
‫شما سعی کردی خونه‌ات رو ‫ 1.7 میلیون زیر قیمت...
‫دقیقا قبل این اتفاقات و ‫ فروپاشی بازار بفروشی.
‫ما معتقدیم این قضیه نیاز به تحقیق ‫بیشتر داره. یعنی شما از قبل اطلاع داشتی.
‫از قبل اطلاع داشتم؟ بعید می‌دونم.
‫خب همین‌طوره. می‌دونستی دیگه؟ ‫از کی شنیدی؟
‫- حتما یه نفر رو می‌شناسی دیگه. ‫- ما قرارداد رو باطل کردیم.
‫آروم باش. من خونه رو فروختم و شما خریدی.
‫- قرارداد معامله نوشتیم. ‫- شش روز وقت هست.
‫قوانین رو بلد نیستی؟ ‫احمقی؟
‫من فقط می‌دونم که خونه رو فروختم. ‫بیایین سر قیمتی توافق کنیم که...
‫بانک مبلغ رو از امانت پس داده، ‫پس...
‫خب پس دنبال چی هستید؟
‫موکل من دنبال توضیحه و می‌خواد ‫ که تمام هزینه‌هاش پوشش داده بشه.
‫اگه این رو امضا کنید ما شکایتمون ‫ رو پس می‌گیریم.
‫- باید برید. ‫- چطوری از فروپاشی خبر داشتی؟
‫برید. دیگه باهاتون حرفی ندارم.
‫- چیزی نصیبتون نمی‌شه. برید. ‫- نکن!
‫- چه غلطی می‌کنی؟ ‫- فقط این رو امضا کن، خب؟
‫- می‌خوای دعوا شروع کنی؟ ‫- امضا کن.
‫می‌خوای جلوی دخترت دعوا شروع کنی؟
‫- برید. ‫- بیا بریم لارس.
‫کثافت.
‫چی شد الان؟
‫تمام پولمون رو از دست دادیم.
‫- زنگ می‌زنم نیکولای. ‫- حالا چی می‌شه؟
‫این فهرست اشتباهه. فهرست بحران رو می‌گم. ‫نسخه نهایی نیست.
‫- مشکل نهایی همینه... ‫- باور نکردنیه!
‫- می‌تونی حرف بزنی نیکولای؟ ‫- اینجا بهم زنگ نزن جیکوب.
‫الان یه وکیلی اومده بود و در مورد ‫ معاملات نهانی حرف می‌زد.
‫صبر کن.
‫باید جواب بدم مارتین.
‫- با کی حرف‌ زدی و چی‌ها گفتی؟ ‫- به کسی چیزی نگفتم.
‫- تف توش! ‫- همه‌چیز رو از دست دادیم.
‫همه‌چیز.
‫کل پولمون تو خونه بود.
‫به فنا رفت. ولی تو تنها نیستی. ‫کل کشور به فنا رفته.
‫من و خواهرت حقوقی نداریم.
‫جیکوب...
‫خواهرت داره میاد. باهات حرف می‌زنم. ‫خداحافظ.
‫فروش باطل شده.
‫الان فقط پول توی حسابمون و پول نقدمون ‫ رو داریم. بذار ببینم...
‫با اوضاع الان از مردمی هستیم ‫ که باید با هزینه‌ی دولت جابجا بشن.
‫- چی؟ ‫- خودمون از پس هزینه‌اش برنمیاییم.
‫- زنگ بزن ژیل و باهاش یه قراری بذار. ‫- پاریس؟
‫- نمی‌تونم... ‫- برو پیشش.
‫- خیلی گرونه. ‫- بلیت نیست. همه دارن می‌رن.
‫ظاهرا یه بلیت...
‫قیمتش یک دهم کل داراییمونه.
‫ولی اگه می‌خوای کاری گیر بیاری ‫ بهتره که بری...
‫یعنی اگه قراره بریم پاریس. ‫حداقل باید باهاشون حرف بزنی.
‫باید ببینیم کار من می‌تونه واسه همه‌مون ‫ اقامت جور کنه یا نه.
‫- با سوربن حرف زدی؟ ‫- لارا از طریق تو اقامت می‌گیره.
‫- سنش بیشتر از هیجده ساله. ‫- ولی همچنان خونه زندگی می‌کنه.
‫برادرت گفت که واسه گرفتن اقامت باید ‫ کار دشته باشی و یا دانشجو باشی.
‫لارا، می‌خواستی تاریخ بخونی دیگه؟
‫قوانین جدید اجازه می‌ده به عنوان خارجی ‫ درخواست بدم...
‫ولی کارنامه‌ی خوبی و نمرات خوبی می‌خواد.
‫از پسش برمیای؟
‫شرکتت نمی‌تونه استخدامش کنه؟
‫نمی‌تونم کل خانواده‌ام رو استخدام کنم که. ‫چی بگم، بگم دستیارمن؟
‫- پدرت و لنه هم هستن. ‫- دخترت رو که می‌تونی!
‫- پس دیگه پدرش و لنه رو نمی‌تونم. ‫- یعنی اون‌ها از من مهم‌ترن؟
‫- پس مامان چی؟ ‫- من از کجا بدونم؟
‫ما حتی نمی‌تونیم مراقب خودمون باشیم.
‫نمی‌تونم مراقب مادرت باشم لارا. ‫همینه دیگه.
‫[فصل دوم - جدا کردن سره از ناسره]
‫دوچرخه‌ی کوفتی!
‫- تحت درمان روانپزشکی بودی؟ ‫- آره.
‫خیلی وقت پیش بوده. دکترای علوم اعصاب ‫دارم و ژنتیک تدریس می‌کردم.
‫چندین سال روزنامه‌نگار بودم، ‫ولی الان بخاطر استرس مرخصی گرفتم.
‫همچنان هم نباید روزنامه‌نگاری کنم.
‫با معلولیت فیزیکی می‌تونید وارد نروژ بشید.
‫25 هزار بیمار مزمن و معلول رو می‌پذیرن.
‫متاسفانه استرس مشمولشون نمی‌شه.
‫ولی احتمالا می‌تونم اقامت رومانی ‫ رو واستون مهیا کنم...
‫در حوالی شهر بخارست. دانمارکی‌های ‫ زیادی می‌رن اونجا.
‫خیلی دوره.
‫در هر آپارتمان هشت نفره، ‫ولی دارن تلاش می‌کنن شرایط رو بهتر کنن.
‫لوله‌کشی آب دارید...
‫و نزدیک فضای سبز و هوای تازه زندگی می‌کنید.
‫شاید...
‫بتونیم بررسی کنیم...
‫که مامانم می‌تونه باهامون بیاد پاریس یا نه؟
‫مامانم روزنامه‌نگار علمی بااستعدادیه. ‫کلی جایزه برده.
‫اگه دوباره نویسندگی رو شروع کنه ‫ به کمک کسی نیاز نداره.
‫نمی‌تونیم واسش اقامت فرانسه بگیریم.
‫شما مشمول شرایط دانمارکی‌هایی ‫ که می‌پذیرن نیستید.
‫که جمعیت کمی هم هستن، ‫چون هلندی‌های زیادی رو پذیرفتن.
‫باید حداقل درآمدی بالا و یا ‫ نوعی استخدام داشته باشید.
‫همچنین با مقداری پول واسه حساب بانکی.
‫اگه اون مسیر رو انتخاب کنید ‫دیگه مشمول کمک ما نمی‌شید.
‫از سیستم خارج می‌شید.
‫نمی‌شه مبلغی کمتر از هزینه‌ای که من رو توی ‫برنامه‌ی عمومی قرار می‌ده رو درخواست کنم؟
‫اگه به همه حق انتخاب بدیم نمی‌تونیم ‫به نیازمندان واقعی کمک کنیم.
‫اون وقت چطوری هم رو ببینیم؟
‫بخاطر مریضیش مرخصی گرفته. حالش خوب نیست.
‫متاسفانه سخته...
‫که واسه دیدن هم به صورت ‫رفت و برگشت سفر کنید.
‫الان دیگه اکثر جاها ‫دانمارکی‌ها ویزا لازم دارن.
‫- پس ما چیکار بکنیم؟ ‫- قوانین فعلا خیلی سفت و سخته.
‫ببین من رو عزیزم.
‫یه راهی پیدا می‌کنیم با هم. ‫همیشه یه راهی هست.
‫پیش هم می‌مونیم، باشه عزیزم؟ ‫بیا.
‫- باشه؟ ‫- آره.
‫ولی بابا هم همین رو می‌گه.
‫آزمون کتبی به زودی آغاز می‌شه. ‫لطفا صبور باشید.
‫چرا باید واسه آزمون دانمارکیم مطالعه کنم؟ ‫من دارم می‌رم سوئیس.
‫چیزی رو یادت رفته؟
‫گمونم رفته.
‫یادت رفته آروم باشی.
‫حالا خانواده‌ات کجا می‌رن؟
‫احتمالا پاریس. مامانم می‌گه ‫باید به سوربن درخواست بدم.
‫- سوربن؟ وای! ‫- ولی باید امتحان دانمارکیم رو عالی بدم.
‫همین‌طور هم بقیه امتحان‌هام.
‫تو چی؟
‫سعی کردم گروه رو متقاعد کنم که بیان فنلاند.
‫من یه رگ فنلاندی دارم. ‫مامانم اونجاست. واسه همین گفتم.
‫تو چی...
‫من نمی‌دونم مامانم کجا می‌ره.
‫حتی خودش هم نمی‌دونه.
‫چرا با هم نریم فنلاند؟
‫چرا با ما نمیای؟
‫بیایید همگی.
‫نه...
‫بهش فکر کن.
‫کسی رو راه ندین!
‫گوشی رو روم قطع کردی آندرس.
‫چیزی نمونده بود کورفیکس و تاردینی ‫ آمالیگاد رو بخرن...
‫ولی منصرف شدن.
‫و بانک هم دیگه تضمینی نمی‌ده.
‫- ولی... این‌طوری که بیکار می‌شیم. ‫- آره. یه چیز دیگه هم هست.
‫برادرت تونسته تقریبا همه‌چیزش رو بفروشه.
‫احتمالا واسه همین تماس‌هامون ‫ رو جواب نمی‌ده. البرگ می‌گه که...
‫چند روز قبل از اعلام عمومی فروخته.
‫حتما خبر داشته کثافت.
‫داداش بزرگتم، گفتی زنگ نزدم، ‫ولی کمک می‌خوام، خب؟
‫وقتی این رو شنیدی بهم زنگ بزن.
‫پیتر... پیتر. ‫باید فکر کنیم ببینیم چیکار کنیم...
‫دائم به برادرم زنگ بزن که جواب بده.
‫بدون تضمین بانک پولمون رو باید اون بده.
‫چیکار می‌کنه؟
‫باز نکن! گفتم در کوفتی رو باز نکن.
‫گفتم راهشون ندی داخل، چرا باز می‌کنی؟ ‫یعنی چی!
‫پیتر!
‫چه خبره؟ چی شده گورم؟
‫گفتم نیای اینجا. دوست‌هاتم نیار!
‫- همه‌اش اینجاست. ‫- چی؟
‫- یه حساب دسته‌بندی شده. ‫- لازمش ندارم. جلسه نمی‌ذاریم.
‫گفتم نیای اینجا و دوست‌هاتم نیاری.
‫من بیش از 16 سال واسه ‫خانواده‌ات کار کردم پیتر.
‫- نمی‌‌تونم حقوق افرادم رو بدم. ‫- برو بیرون. پیش من گریه و زاری نکن.
‫- گمشو! ‫- آروم! آروم باش.
‫آروم باش. یه کاریش می‌کنیم. آروم.
‫مترجم: «تارخ علی‌خانی» ‫ تلگرام: aManOfWar@
‫اونجا پارک کن که کسی نفهمه اومدیم.
‫شرمنده ولی داداشم داره روانی می‌شه. ‫همه دیوانه شدن.
‫اگه من رو بررسی کنن تهش به تو می‌رسن.
‫- پس بهم پیام نده و زنگ نزن. ‫- فهمیدم. گرفتم.
‫- برادرت چشه؟ ‫- فکر کنم همه‌چیزش رو از دست می‌ده.
‫فهمیده من قبل فروپاشی همه‌چیز رو فروختم، ‫و منطق کثیفش بهش می‌گه که...
‫دارایی من مال خانواده‌ست و ‫در نتیجه اون هم سهم داره.
‫به‌هرحال... خواستیم از نقشه‌هامون ‫ بهت بگیم جیکوب.
‫وقتی کار نیک اینجا تموم بشه می‌ریم ریدینگ.
‫و بعد قراره بچه‌دار بشیم.
‫- نه! ‫- آره.
‫نیکولای با جین و آماندا ‫حرف زد و اون‌ها راضین.
‫خیلی خوشحال شدن... ‫انقدر نخند.
‫ببخشید. بخاطر اینه شما هم گریه می‌کنین. ‫ببخشید! خیلی عالیه!
‫قراره دو تایی بابا بشین. ‫زنگ می‌زنم آمالی.
‫نه، بذار مطمئن بشیم.
‫- همه‌اش داری گریه می‌کنی. ‫- آره! پیر شدم دیگه.
‫- چه خبر شده؟ ‫- تبریک!
‫- عالیه. ‫- به سلامتیش.
‫به سلامتی دو تا باباها.
‫- نباید بخورم. قراره رانندگی کنم. ‫- دنیلو می‌برت خونه.
‫- بمون باهامون بخور. ‫- به کارمون میاد.
‫- عالیه! ‫- نخند.
‫- نمی‌خندم. ‫- داری بهم می‌خندی.
‫- کسی بیرونه نیک؟ ‫- فکر نکنم.
‫مطمئنی؟ یه نفر داره اون بیرون پرسه می‌زنه. ‫شاید برادرمه. نمی‌دونم.
‫کل کشور همینه. ملت واسه پول هر کاری می‌کنن.
‫پلیس هم داره نیروی کارش رو از دست می‌ده.
‫- نیکولای گاوکش‌ها رو درآورده. ‫- چی؟
‫وای!
‫- بیا پی9 رو بدیم به جیکوب.
‫- پی9؟ ‫- آره.
‫- اسلحه کمریه؟ ‫- کمری؟
‫- ملت روانی شدن. ‫- حالا لازمه؟
‫فقط برادرم نیست. مردم خارج هم هستن.
‫- خبرهای لهستان رو شنیدی؟ ‫- چی؟
‫با اوکراینی‌ها مهربون بودن.
‫ولی الان هلندی‌ها و بقیه هم دارن میان.
‫- واسه همین دیگه جا ندارن. ‫- وای!
‫پارتیزان‌ها به پناهنده‌ها حمله می‌کنن.
‫ما حس می‌کنیم بهت مدیونیم. ‫نه فقط بخاطر خواهرم.
‫نه، ازت خوشمون میاد.
‫- اگه آمالی ولت کنه باهات ازدواج می‌کنیم. ‫- جدی می‌گیم.
‫- بهترین شریک زندگی خودتی. ‫- جدی هستم.
‫- به سلامتی! ‫- تبریک!
‫به هدف نگاه کن. از ضربه شلیک استفاده کن.
‫- یعنی چی؟ آروم بابا! ‫- ببخشید. دیوانه‌ شدی؟
‫ترسوندی من رو!
‫هنریک بهت پول قرض می‌ده؟
‫گمونم تنهایی از پس خودمون بر بیاییم.
‫ترجیحمون اینه.
‫ولی شاید پدرت خوشحال بشه. ‫چند باری زنگ زده.
‫- بابام زنگ زده؟ ‫- آره.
‫بابام رو قاطی قضیه نکن! حتی سر یه سکه! ‫واقعا انگله.
‫- ولی دائما زنگ می‌زنه... ‫- انگل‌ها از همه دزدی می‌کنن.
‫هیچی بهش بدهکار نیستی.
‫من رو رسوندی خونه چطوری برمی‌گردی؟
‫پسرم میاد دنبالم. ‫با ماشینش رفته کپنهاگن.
‫- ببخشید گفتی اسمت چی بود؟ ‫- دنیلو.
‫اسمم دنیلوئه. معنیش یعنی خدا قاضی منه.
‫وای! یا... عجب یا هر پاسخی که مناسبه دیگه.
‫قاضی ناراحت نمی‌شه ما این پشت ‫یه آبجو بخوریم؟ مشکلی نداره؟
‫نمی‌دونم نظرش چیه.
‫احتمالا راضیه که من رانندگی می‌کنم.
‫آره، خیلی ممنون.
‫گمونم الان میاد پایین.
‫خداحافظ. مراقبت کن.
‫می‌بینمت بابا.
‫خداحافظ. مراقبت کن.
‫- سلام عزیزم. ‫- سلام.
‫- مستی؟ ‫- بابات رو که دیدم پرید.
‫- بس کن. فنی داخله. ‫- فنی اومده؟ چرا؟
‫- نمی‌دونم. ‫- تا حالا نیومده اینجا.
‫می‌رم داخل.
‫جیکوب...
‫می‌دونم که پسرم چیزی بهم نمی‌گه.
‫ولی تو از اولش خبر داشتی.
‫نداشتی؟
‫فقط قایم شده بودی.
‫چرا بهمون زنگ نزدی؟
‫- همه‌چیز رو از دست دادیم جیکوب. ‫- ما هم همین‌طور.
‫حالا چی؟ حالا چیکار کنیم؟
‫وای جیکوب! خیلی دلقکی.
‫همچنان به نظرم...
‫با هم می‌ریم پاریس و اونجا ‫از نو شروع می‌کنیم.
‫فقط باید مراقب مادرم باشم.
‫با هم می‌ریم؟ من که هنوز کار ندارم.
‫می‌تونستی زنگ بزنی!
‫- فنی کجاست؟ ‫- توی اتاق لارا.
‫جیکوب، نمی‌تونیم به پدرم کمک کنیم؟
‫- نمی‌تونم کاریش کنم... ‫- ولی باید بکنیم.
‫- فنی. ‫- لارا دعوتم کرده.
‫- خونه‌ی قشنگی دارین. ‫- آره.
‫به نظرم باید با مامان حرف بزنیم ‫ و ببینیم که کجا می‌ره.
‫- حتما. ‫- می‌گه تو می‌ری پاریس.
‫- عالیه. ‫- آره. تو چی؟
‫فعلا قراره برم بخارست.
‫وای... تف توش.
‫بابا.
‫گفتم شاید مامان بتونه باهامون بیاد؟
‫- بیاد پاریس؟ ‫- آره.
‫باهامون زندگی کنه؟
‫ولی... درحال حاضر چیزی نمی‌دونیم.
‫ولی اگه اوضاع درست بشه، ‫قراره بابای آمالی، لنه و مادربزرگ لنی باشن.
‫تازه فهمیدم.
‫از کی؟ بذار یه جای دیگه ‫ واسه زندگی پیدا کنن.
‫- همه‌ چیزشون رو از دست دادن! ‫- می‌دونی مامان قراره کجا بره؟ بابا؟
‫- می‌شه سیگار بکشم؟ ‫- اونجا خرابه‌ست!
‫- معلومه می‌تونی. ‫- مامان نمی‌تونه کار کنه! چیکار می‌کنی؟
‫ببین، کار درست اینه که بیای پاریس. ‫موافقم.
‫خوشحال می‌شم واست جای زندگی پیدا کنم.
‫ولی نمی‌تونم بهت کمک مالی بکنم.
‫حتی از پس هزینه خودمون برنمیاییم. ‫پولی نداریم.
‫هولگر نمی‌تونه بهت کمکی بکنه؟
‫- اون کثافت؟ پولش رو نمی‌خوام. ‫- کارگر آسفالته دیگه.
‫- از برادرم درخواست کمک نمی‌کنم. ‫- من که نمی‌تونم پول همه رو بدم.
‫همین‌طوریش 87 هزار کرون بهم بدهکاری!
‫می‌دونم خیلی قدیمیه، ‫ولی من سر گنج که ننشستم.
‫من ازت چیزی نخواستم و نمی‌خوام.
‫- حرف من این نبود. ‫- می‌رم خونه دیگه.
‫- نکن فنی. ‫- می‌بینمت عزیزم.
‫اشکالی نداره. درک می‌کنم.
‫- موضوع این نیست که نخوام کمک کنم. ‫- می‌دونم.
‫من حتی از پس هزینه خودمون برنمیام.
‫- هولگرم. ‫- سلام، لارام.
‫- لارا کیه؟ ‫- لارا، خواهرزاده‌ت.
‫چی؟
‫خودتی لارا؟
‫- هولگر... ‫- چیه؟
‫می‌خوام به مامانم کمک کنی.
‫معلومه می‌کنم.
‫نمی‌خوای بدونی چه کمکی؟
‫خب، بگو.
‫- پولت رو دزدیدن؟ ‫- سرت به کار خودت باشه!
‫327؟ 327؟
‫ببین، می‌خوام یکم پول بفرستم واسه خواهرم.
‫ولی رمز بانکی چیزم رو یادم رفته... ‫رمز آنلاینم.
‫- رمز آنلاین بانکی. ‫- آره حالا هر چی.
‫یادمه که یه ربطی به سگم داشت و یه ‫ حرف بزرگ و عدد هم داشت.
‫اگه موضوع رمزه باید با پشتیبان ‫تلفنیمون تماس بگیرید.
‫کمکتون می‌کنن که بازنشانیش کنید.
‫خیلی‌خب ببین... اومدم دیگه.
‫نقد بدید به خودم.
‫- صد و پنجاه هفت هزار تا توی این حسابه. ‫- متاسفانه به این سادگی نیست.
‫باید از قبل درخواست برداشت بدید... ‫و قوانین جدید ما رو موظف می‌کنه که...
‫کل روز از این مزخرفات شنیدم!
‫پول خودمه. 157 هزار تا پس انداز کردم...
‫کارم هم مثل تو نبود که مثل برج زهرمار ‫ توی بانک وایستم!
‫خیلی ساده‌ست.
‫فقط صد هزار تاش رو انتقال بده ‫به حساب خواهرم.
‫متاسفانه نمی‌شه همین‌طوری صد هزار تا ‫ رو انتقال داد. با خط پشتیبانی تماس بگیرید.
‫من واسه این پول زحمت کشیدم ‫و می‌خوام به خواهرم کمک کنم.
‫تا وقتی پول کوفتیم رو نگیرم نمی‌رم! ‫آخه یعنی چی؟
‫- ملت دارن توی خیابون زار می‌زنن! ‫- خواهشا برید...
‫اسمت چیه؟ می‌زنم... بیا اینجا!
‫- اسمت چیه؟ ‫- برو بیرون.
‫به فرودگاه شارل دو گل پاریس خوش‌اومدید.
‫لطفا کمربند ایمنی خود را ببندید.
‫- الان دیگه خیلی‌ها اومدن اینجا. ‫- توی پاریس؟ همچنان هم میان.
‫همچنین ملت از نرماندی هم دارن میان.
‫فرانسه‌ی شمالی، وانده و هلند.
‫با این‌که واسشون کلی سد بزرگ ساختیم.
‫اوضاع داره خراب می‌شه.
‫- اگه جواب نده چی؟ ‫- باید بده.
‫- روی سن هم سد زدن. ‫- ژیل من رو پس نمی‌زنه.
‫خیلی مشتاقم ببینمش.
‫باید مطمئن باشی جیکوب.
‫انحصاری باشی ولی خیلی خواسته نداشته باشی.
‫می‌دونن کی هستی.
‫شما روانشناس‌های شغلی فقط همین رو می‌گین؟
‫خیلی‌خب ببخشید.
‫سلام.
‫سلام به هردوتون.
‫- خوش‌اومدید. الودی مورل هستم. ‫- سلام. آمالی هستم.
‫متاسفانه با ژیل تماس گرفتن ‫ و رفت یه جلسه‌ی مهم.
‫ولی باهاش حرف زدم و بهتون سلام رسوند.
‫خیلی‌خب، ولی من...
‫صرفا می‌خوام بدونم که از ‫ ما چه خواسته‌ای دارید.
‫خب همون‌طور که می‌دونید ‫ قبلا اینجا کار کردم.
‫ماژول سبز. من ماژول سبز رو ایجاد کردم.
‫- قشنگه. پاریس سبز. ‫- درسته، همراه با ژیل درست کردیم.
‫از اون موقع پیگیر کار هم هستیم.
‫- ببخشید اگه حریص به نظر رسیدم. ‫- نه، اشکالی نداره.
‫آخه کشور ما داره تعطیل می‌شه. ‫و باید یه راهی پیدا کنیم.
‫نقشه‌مون اینه که اینجا مستقر بشیم. ‫پاریس رو دوست داریم.
‫خوبه.
‫من هم دنبال یه جاییم که مشغول بشم، ‫و ممکنه انتخابم این شرکت باشه.
‫ژیل هم خیلی ازت تعریف می‌کنه، ‫واقعا مفتخریم که ما رو برگزیدی.
‫کارت اصلا نیازی به معرفی نداره جیکوب.
‫ولی متاسفانه درحال حاضر پروژه‌ای نداریم ‫که به نظرمون مناسب تو باشه.
‫ولی همچنین تصمیم گرفتیم از اونجایی که ‫هر دو تصمیم گرفتید بیایید اینجا...
‫سعی می‌کنیم که در صورت توانمون کمک کنیم.
‫و بعدش گفتگویی خواهیم داشت.
‫واقعا مشتاقیم که در آینده حتما ‫باهات همکاری‌ای داشته باشیم
‫بذارید صادقانه بگم.
‫من گزینه‌های دیگه‌ای هم دارم. ‫شرکت‌هایی که قراره امروز باهاشون حرف بزنم.
‫واسه همین شاید لازم باشه ‫چند چیز رو روشن کنیم.
‫ترجیح من اینه که با شما کار کنم. ‫من ژیل رو می‌شناسم.
‫و معتقدم واسه اینجا مفیدم.
‫بسیارخب، باید به ژیل زنگ بزنم...
‫و باهاش صحبت کنم.
‫مطمئن نیستم که امروز ‫سروقت بتونه برسه. خب؟
‫درسته، ولی ما فردا می‌ریم. ‫می‌ریم پیش بچه‌هامون...
‫واسه همین باید تا اون زمان ‫به قراردادی رسیده باشیم.
‫- قصد ندارم روتون فشار بیارم ولی... ‫- نه، نه، نه.
‫بهتون خبر می‌دم.
‫خب؟
‫اگه استخدامت نکنن اصلا فایده‌ای هم داره ‫ که دنبال خونه بگردی؟
‫دیگه واسه لغو کردن دیره. ‫یکم دیگه می‌رسه.
‫اگه دنبال یه چیزی می‌گردید که نزدیک ‫دانشگاه باشه...
‫اینجا می‌تونه جای مناسبی باشه.
‫دختر جیکوب قرار بود توی دانمارک درس بخونه.
‫- ولی الان دیگه ممکن نیست. ‫- بابت کشورتون متاسفم.
‫همه‌ی افراد فامیلمون دارن در ‫ این مورد حرف می‌زنن.
‫عالیه، ولی مطمئن نیستم.
‫- خیلی گرونه؟ ‫- آره خیلی گرونه.
‫ممنون، قشنگه. ولی مطمئن نیستم ‫ از پسش بربیام.
‫راستش ژیل الان زنگ زد. من خیلی بهش نزدیکم.
‫و واقعا شرمنده بود که امروز پیداش نشد.
‫ولی قبول کرد که ودیعه اجاره‌نامه ‫رو پرداخت کنه.
‫نمی‌دونم آیا برنامه‌ی دیگه‌ای دارید یا نه؟
‫نه.
‫می‌خواست مطمئن بشه که احساس راحتی ‫کنید و نرید سراغ کار دیگه‌ای.
‫اگه چیزی لازم داشتید با من تماس بگیرید. ‫و به پاریس خوش اومدید.
‫روز خوبی داشته باشید.
‫چی؟
‫- چی شد الان؟ ‫- گمونم خونه رو گرفتیم دیگه.
‫- جدا؟ ‫- گفت فردا صبح برم دیدنش.
‫پس قراره اینجا زندگی کنیم.
‫آره.
‫- به پاریس خوش اومدی. ‫- عالی بودی.
‫- نمی‌دونم چیکار کردم. ‫- دروغ‌گوی کثیف.
‫- «گزینه‌های دیگه»؟ ‫- دیگه چی می‌تونستم بگم؟
‫چیکار می‌کنیم؟
‫از اول شروع می‌کنیم.
‫- لباس‌هامون رو در بیاریم؟ ‫- بس کن.
‫باشه بعدا. بذار...
‫چیه؟
‫- خیلی شوکه‌کننده‌ست. ‫- آره.
‫هست.
‫- وقتی ازت خواستگاری کردم رو یادته؟ ‫- معلومه.
‫همین جا بود.
‫اون پایین. این خیابون نه، بعدیش.
‫حالا برگشتیم.
‫همون‌طوری که همیشه می‌خواستیم.
‫آره. اون موقع آینده خیلی چیزها ‫واسمون داشت.
‫- الان دیگه مطمئن نیستم. ‫- معلومه داره.
‫- این‌طور فکر می‌کنی؟ ‫- آره.
‫صرفا آینده‌ی جدیدیه.
‫بیا.
‫کجا می‌ری لارا؟
‫- به خدمات شهروندی. ‫- من هم میام.
‫- یه چیزی یادت رفت. ‫- این قضیه یادت رفت چیه؟
‫من چیزی یادم نمی‌‌ره. تو یادت می‌ره. ‫اون پدال خوب نیست.
‫- خرابش کردی دیگه. ‫- بیا دوچرخه عوضی.
‫بیا. بلد نیستم درستش کنم.
‫مسخره‌ست.
‫پونزده سال دیگه زبانمون فراموش می‌شه.
‫کلمات فقط دانمارکی‌ای که ‫فراموش نمی‌کنیم رو بگو. که æ و ø و å دارن.
‫مثلا... øh
‫این که کلمه نیست. ‫røde pølser
‫- بوز! ‫- بوز؟
‫بوز که دو تا «و» داره.
‫همیشه چون انقدر خنگی خوشحالی؟
‫خفه شو!
‫اومدم گذرنامه‌ام رو تمدید کنم. ‫تو کردی؟
‫- نه وقت نکردم. ‫- چه شماره‌ای گرفتی؟
‫- برو. مگه کاری نداری؟ ‫- نه. تازه رسیدیم.
‫چیز چی... دوست‌دخترت؟
‫آلبرته؟
‫اوضاع عجیبه. نمی‌دونم...
‫نمی‌تونم به تو فکر نکنم.
‫و نمی‌دونم باید چیکار کنم.
‫چیه؟
‫خیلی بامزه‌ای.
‫بهمون گیر می‌دن؟
‫آره، یکمی.
‫«من رو محکم در...
‫بلد نیستی بخونی. بده من بلند بخونم.
‫چی؟ مگه واسه امتحان نمی‌خونیم؟ ‫باید یاد بگیرم.
‫«من رو محکم در آغوشت بگیر.»
‫«مرا تا همچنان قلبت گرم است و ‫می‌تپد در آغوش بگیر.»
‫«به زودی مثل میوه‌های درختی جدا خواهیم شد.»
‫«به زودی ناپدید خواهیم شد...»
‫«مثل حباب‌هایی در یک نهر.»
‫- خداحافظ! ‫- می‌بینیمتون.
‫کاری نکنیدها!
‫- این یکی؟ ‫- نه. آچار که دو تا سر داره.
‫- بلنده و دو تا سر داره. ‫- این اصلا از ابزار نیست.
‫اه. توش عنکبوته.
‫- صورتمه من. ‫- ابزار نیست.
‫چهار سالم که بود واسم خریدن. ‫یه زمانی همه توش جا می‌شدیم.
‫هنوز هم می‌شیم.
‫همیشه توی پارک صورتمه سواری می‌کردیم.
‫با هم سوار صورتمه شدیم. خوبه. ‫دلت واسش تنگ شده بود؟
‫گمونم. اون موقع‌ها دنیا هنوز نظم داشت.
‫- دیگه نظم نداره؟ ‫- نظرت چیه؟
‫مامانم یه سمتی می‌ره، بابام یه سمت دیگه، ‫تو هم یه سمت دیگه.
‫پس نمیای فنلاند؟
‫آلبرته نمیاد؟
‫ببین...
‫نمی‌دونم. اون...
‫باهامون بیا.
‫چیزه... نمی‌شه که...
‫کل خانواده‌ام فنلاندن. ‫باید برم پیش خانواده‌ام.
‫ماتیلد و...
‫لارا...
‫نمی‌تونم.
‫نه.
‫معلومه نمی‌تونی.
‫خوشحالم تونستی بیای.
‫اصلا یه کلمه هم از حرف‌هاشون نمی‌فهمم. ‫دارم روانی می‌شم.
‫کارتم رو سوزوندن. ‫حتی سیگار نمی‌تونم بخرم.
‫تازه اخراج هم شدم. ‫بعد 23 سال.
‫دارن تعطیل می‌کنن. دیگه قرار نیست توی ‫ دانمارک جاده بسازن! ولی...
‫من اینجا می‌مونم. عمرا بیام توی ‫جاده‌های داغون بلاروس...
‫که گل لاله بفروشم. همین‌جا می‌مونم.
‫وام مسکنت رو لغو کردن...
‫ولی بخاطر بدهیت و تعطیلی...
‫- حق دارن یکم از پول رو بگیرن. ‫- حساب فعلیتون رو باز می‌کنن...
‫نمی‌دونم ارزش خونه‌ام چقدره.
‫فقط می‌دونم خواهرزاده‌ام که اینجاست ‫ داره فارغ‌التحصیل می‌شه.
‫بدون این پول نمی‌تونه با مامانش زندگی کنه. ‫من هم خوراکم داره تموم می‌شه.
‫کاری از دستمون برنمیاد.
‫بیایید کارتتون رو درست کنیم که بتونید ‫ خرید کنید. باقیش هم درست می‌شه.
‫دارین پول ملت رو می‌دزدین.
‫- کارت رو درست کن، فهمیدی؟ ‫- حتما.
‫کارت کار نکرد.
‫- دوباره بزن. ‫- مطمئنی؟
‫ آره، نوشت کار نکرد.
‫باز هم کار نکرد.
‫- یه صف دیگه هم بذارید خب. ‫- صبر کن.
‫- کارت دیگه‌ای نداری؟ ‫- نه.
‫باید وسایل رو برگردونید سرجاش.
‫خیلی‌خب.
‫گوش کن فنی. شرکت پاریس ‫قبول کرده قرارداد ببنده.
‫جفتمون معتقدیم باید تو رو هم بیاریم.
‫خیلی‌خب... باشه.
‫نیکولای داره یه برنامه کاری می‌ریزه.
‫- امیدوارم شامل تو هم بشه. ‫- باشه.
‫و پولی که بهم بدهکاری رو هم ولش کن. ‫خودمون هم ورشکستیم.
‫- یه کاریش می‌کنیم. ‫- ممنون.
‫بابت اون روز معذرت می‌خوام.
‫- سلام ماتیلد. ‫- خوشحالم می‌بینمت. بیست گرفتی؟
‫واقعا نابغه‌ای! به مامانت رفتی.
‫مطمئنم قبول می‌شی.
‫چیه؟
‫عاشقش شدی؟ جدی؟
‫بهتره بی‌خیال شی عزیزم.
‫آره.
‫مرا محکم در آغوشت بگیر
‫مرا تا همچنان قلبت گرم است و ‫می‌تپد در آغوش بگیر.
‫به زودی...
‫به زودی مثل میوه‌های درختی جدا خواهیم شد.
‫به زودی مثل حباب‌های نهری محو خواهیم شد.
‫ما آخرین کلاسی هستیم که...
‫از دبیرستان گامل هلروپ فارغ‌التحصیل می‌شن.
‫غم‌انگیزه.
‫واقعا غم‌انگیزه.
‫ولی بیایید که...
‫مثل حباب‌های نهری ناپدید نشیم.
‫به نظرم باید مثل رود خروشان باشیم.
‫آفرین الیاس!
‫تمام سوراخ‌های این سیاره رو می‌گردیم ‫که هم رو پیدا کنیم.
‫و اگه موفق شدیم جشن می‌گیریم.
‫و هم رو در آغوش می‌گیریم.
‫و به هم یادآوری می‌کنیم که کی بودیم...
‫که کی هستیم، ‫که همیشه کی خواهیم بود.
‫آماده‌اید که جهان رو فتح کنید؟
‫بریم جهان کوفتی رو فتح کنیم؟ ‫بریم فتحش کنیم!
‫یک، دو، سه، چهار!
‫بچه‌های جی‌اچ‌جی پاشن!
‫والدین هم پاشن!
‫معلم‌ها هم پاشن!
‫اون بیرون می‌بینمتون!
‫♪ زندگی هدیه‌ای طلاییست و ♪ ‫♪ روح هم هلهله‌ی یک زائر ♪
‫♪ تو باغچه زعفران در میاد ♪ ‫♪ و روی میزم آبجوئه ♪
‫♪ در آسمان چکاوک مثل بذری بالدار معلقه ♪
‫♪ به مرگ و نزاع فکر نکن چون که نیازی نیست ♪
‫♪ نیازی نیست ♪
‫♪ خیلی آروم و ساکته و سر و صدایی نمیاد ♪
‫♪ کمی جعفری و پیازچه هم کاشتم ♪
‫♪ بذار همه دعوا کنن و درگیر شن... ♪
‫♪ و روی زخم هم نمک بپاشن... ♪
‫پول حسابم رو بده.
‫دو برابرش رو!
‫سلام.
‫حاضری بریم؟
‫هنوز نه.
‫چیزی یادم رفته؟
‫راستش آره.
‫من رو.
‫می‌خوام باهات بیام پاریس.
‫ژانویه به سوربن درخواست می‌دم.
‫شنیدم یه دختر خوبی قراره بره اونجا.
‫آلبرته چی؟
‫ناراحتی؟
‫قطعا خوشم نمیاد بقیه رو ناراحت کنم.
‫ولی نمی‌خوام اینجا رو هم ترک کنم.
‫این همه مردم.
‫ولی گمونم اگه با تو ترک کنم خوب می‌شه.
‫مترجم: «تارخ علی‌خانی» ‫ تلگرام: aManOfWar@
‫- کیه؟ ‫- منم.
‫هولگرم دیگه.
‫- ترسوندیم. ‫- ساکت باش.
‫این پول رو بگیر. به لارا قول دادم بدمش بهت. ‫باید برم.
‫چیکارش کنم؟
‫برو پاریس دیگه. با لارا.
‫فقط 53 هزار تاست. ‫ اصلا بانک به آدم پول نمی‌ده.
‫از کنت قرض گرفتم. بعدا بیشتر می‌دم. باشه؟
‫خب شک دارم که دیگه هم رو ببینیم خواهر.
‫- امیدوارم خوشبخت بشی. ‫- کجا می‌ری؟
‫نمی‌دونم. هر کسی یه جایی می‌ره.
‫ولی خب...
‫زندگی در جریانه دیگه.
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz