« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz
‫- پدر، منو ببخشید چون گناه کردم
‫- آخرین باری که اعتراف کردین کی بود؟
‫- ۱۵ سال پیش
‫می‌ترسم خدا رو رها کرده باشم
‫- واقعاً کردین؟
‫- می‌خوام انتقام بگیرم
‫به خاطر ظلم بزرگی که در حقم کردن
‫- چه بلایی سرت آوردن پسرم؟
‫- ۱۵ سال آزگار از زندگیم رو ازم دزدیدن
‫و تنها زنی رو که عاشقش بودم ‫هم ازم گرفتن
‫حالا وقتشه که انتقام بگیرم
‫«کنت مونت‌کریستو»
‫- توی چه عمقی هستیم؟
‫- دریا خیلی مواجه!
‫- ادموند! ناخدا می‌خواد باهات حرف بزنه!
‫- نمی‌شنوم چی می‌گی!
‫- ناخدا می‌خواد باهات حرف بزنه. ‫همین الان!
‫- ژان، تو جای من وایستا. ‫سکان رو نگه دار. مسیر ۲۷۰
‫- مواظب باش!
‫- حالش چطوره؟
‫- می‌ترسم تا صبح دووم نیاره
‫- با من کار داشتین؟
‫- کجاییم؟
‫- تازه از دماغه‌ی کُرس رد شدیم
‫- بادبان اصلی چی شد؟
‫- تقریباً تعمیر شده ‫- گوش کن ادموند
‫دیگه حرف، حرف روز نیست
‫ساعت‌ها مهمن
‫می‌خوام ناخدای کشتی فرعون ‫بشی
‫- ناخدا، من ناوسروان هستم. ‫این وظیفه حق منه
‫- وظیفه‌ی تو اینه، دانگلار
‫که کالا بخری و ازش محافظت کنی
‫وظیفه‌ی من هدایت این کشتیه
‫از این به بعد
‫ادموند دانتس ناخدای این کشتیه
‫تا وقتی که به مارسی برسیم
‫روشنه؟
‫- بله قربان، روشنه
‫- حالا برو بیرون. تو بمون ادموند
‫اون صندوق رو باز کن
‫یه نامه‌ی مهر و موم شده توشه
‫نه. بذارش توی جیبت که جاش امن باشه
‫باید این نامه رو به یه آدم خیلی مهم
‫توی پاریس برسونی
‫عجله‌ایه ادموند
‫- وظیفه‌م رو انجام می‌دم قربان
‫باید به کی بدمش؟ ‫- بیا نزدیک‌تر
‫حالا ازت می‌خوام
‫که برگردی بالا و ما رو ببری خونه
‫- بله قربان
‫صدامو می‌شنوی؟
‫- بله قربان!
‫- بادبان اصلی رو بکشید بالا!
‫- بجنبید! بادبان اصلی رو می‌کشیم بالا!
‫- با این باد دکل کنده می‌شه!
‫- چاره‌ی دیگه‌ای نداریم!
‫باید از این طوفان رد بشیم!
‫بادبان اصلی رو بکشید بالا!
‫- چشم قربان! اطاعت می‌شه!
‫- چه فکری کردی با خودت؟! دیوونه شدی؟
‫بادبان داره از هم می‌پاشه!
‫- برو کمکشون! باید سرعت بگیریم!
‫- داری به من دستور می‌دی؟
‫- ناخدا منم، دانگلار! ‫کاری رو که می‌گم بکن!
‫برو کمکشون! من از اینجا می‌برمتون بیرون!
‫[مارسی]
‫فعلاً محکم ببندینش
‫فردا تعمیرش می‌کنیم
‫ژاک ‫- بله ناخدا؟
‫- باید تخلیه کنیم ‫- بله
‫- بار آقای مورل رو خالی کنید
‫آقای مورل! ‫- ادموند
‫از ایوان دیدم که اومدی توی بندر
‫ولی ناخدا لکلر رو ندیدم
‫- خبر بدی دارم
‫ناخدا لکلر دیگه بین ما نیست
‫سه روزه که توی دریا آروم گرفته
‫- تو کشتی فرعون رو برگردوندی؟
‫- بله قربان
‫- خدا خیرت بده
‫- آقای مورل، می‌تونم
‫از وظایفم معاف بشم تا ‫برم به خانواده‌م خبر بدم که زنده‌م؟
‫- البته. برو پسر! ‫- ممنون
‫- بعداً می‌بینمت ‫- بله
‫مرسدس!
‫- ادموند؟
‫وای خدای من
‫کی برگشتی؟ ‫- همین الان رسیدم
‫- وای خدای من
‫دیگه امیدمون رو از دست داده بودیم
‫- من اینجام. پیشتم ‫- یه ماه دیر کردی
‫- بدترین طوفان‌های دنیا رو رد کردیم
‫فقط فکر تو بود که نگهم داشت
‫- دیگه تا وقتی که ازدواج نکردیم، ‫ نمی‌ذارم بری
‫- می‌تونیم فردا ازدواج کنیم ‫- اول باید نامزدی‌مون رو اعلام کنیم
‫نامزدی‌مون رو
‫- درسته. یادم رفته بود
‫آه می‌کشه ‫- پسر عموم
‫- فرنان! از مدرسه نظامی برگشتی؟
‫و ستوان شدی؟
‫تبریک می‌گم
‫همه‌چی روبه‌راهه؟
‫- آره. فقط از دیدنت تعجب کردم، فکر می‌کردم
‫شاید غرق شده باشی
‫- خوشبختانه نه
‫- خب، اومده بودم ببینم
‫چیزی کم و کسر نداشته باشی
‫- هرچیزی که
‫نیاز دارم، دارم
‫- چه خوب
‫من باید برم. باید برم سر پستم توی سربازخونه
‫دانگلار
‫- چی شده؟
‫- از خونه‌ی مرسدس میام. ادموند اونجا بود
‫نمی‌ذارم مال اون بشه! ‫- آروم باش
‫- تو نمی‌فهمی
‫ما هر دو کاتالانی هستیم. ‫تقدیر ما اینه که با هم ازدواج کنیم
‫باید تمومش کنم. اون باید عاشق من باشه
‫- می‌تونی دعوتش کنی به دوئل ‫- نمی‌تونم
‫اگه بکشمش، خودکشی می‌کنه
‫- دانگلار!
‫بهت نیاز دارم! ‫- الان میام آقای مورل! یه دقیقه!
‫می‌تونست امروز رو بهمون مرخصی بده
‫- کشتی‌تون وضعش خرابه
‫- ناخدا لکلر مُرده
‫- آره، می‌دونم
‫- و بعدش مورل ادموند رو ناخدا کرد
‫همه
‫دارن مسخره‌م می‌کنن
‫- من نگرانی‌های دیگه‌ای دارم ‫- فرنان، صبر کن
‫داشتم فکر می‌کردم
‫- چی؟
‫- قبل از اینکه لکلر بمیره، یه نامه داد به ادموند
‫مخفیانه
‫- یه نامه؟
‫- شاید بتونیم ازش استفاده کنیم
‫- منظورت چیه دانگلار؟
‫- ما
‫هدف مشترک داریم، نه؟
‫- آره. به نظر همین طوره
‫- «دادستان کل محترم
‫بدین وسیله مطلع می‌شوید
‫که به آقای ادموند دانتس
‫نامه‌ای از طرف غاصب، ناپلئون
‫به همراه دستورالعمل
‫برای تحویل
‫به کمیته‌ی بناپارتیست در پاریس داده شده
‫به عنوان مدرک
‫این نامه را
‫همراه شخص او خواهید یافت»
‫- «یا در خانه‌اش»
‫- «یا
‫در خانه‌اش»
‫چطوری امضا کنم؟ ‫بدون اسم خودمون
‫- نظرت چیه
‫درباره‌ی «امضا: دوستدار تاج و تخت و کلیسا»؟
‫- عالیه
‫«امضا:
‫دوستدار تاج و تخت
‫و کلیسا»
‫بفرما. دیگه جای نگرانی نیست
‫- چرا دارین این رو می‌نویسین؟ ‫ادموند پسر خوبیه
‫می‌خواین گیرش بندازین؟ ‫- باشه بابا
‫آروم باش کادروس، داریم شوخی می‌کنیم ‫- چه شوخی‌ای؟
‫اینجوری زندگیش رو خراب می‌کنین
‫دارین متهمش می‌کنین که دشمن تاج‌وتخته
‫- آروم باش ‫- دارین یه نقشه‌ی شوم می‌کشین
‫- راضی شدین؟
‫بگیر. واسه شراب قلابیت
‫- کادروس، بیا تو آشپزخونه کمکم کن
‫- فرنان
‫کار احمقانه‌ای نکن
‫می‌شنوی چی می‌گم؟ فرنان!
‫- می‌خوام
‫می‌خوام جلوی همه‌تون
‫حرفایی که تو دلمه رو بگم ‫اول از همه
‫آقای مورل، من و مرسدس می‌خوایم ازتون تشکر کنیم
‫که حامی
‫جشن نامزدی ما هستین
‫نمی‌تونستم آرزوی خدمت
‫به مرد بهتری رو داشته باشم ‫و برام افتخاره
‫که ناخدای
‫کشتی فرعون هستم.
‫- خب، ممنون بابت این حرفای قشنگت ادموند
‫یا بهتره بگم ناخدا دانتس
‫خانم‌ها و آقایون
‫به افتخار این زوج خوشبخت
‫پیوندشون مبارک باشه
‫به سلامتی ادموند
‫و مرسدس
‫- به سلامتی ادموند و مرسدس!
‫- دانگلار
‫تو لیوانت رو به سلامتی این زوج عزیز ‫جامت رو بلند نکردی
‫خوش نمی‌گذره بهت؟
‫- وقتی مسئولیت محموله‌های فرعون رو بهم دادین
‫گفتین که قراره یه روز کشتی خودم رو ‫ فرماندهی کنم
‫به نظرم
‫الان وقت مناسبیه، قربان
‫- تو فقط یه سفر با ما کردی
‫ادموند از بچگی با من دریانوردی کرده
‫نوبت تو هم می‌رسه
‫- یه چیز دیگه هم هست که می‌خواستم بهتون بگم
‫- چی؟ ‫- موقع برگشت
‫ناخدا لکلر خواست
‫که بریم سمت جزیره‌ی الب
‫من سعی کردم منصرفش کنم
‫و جناب دانتس هم کمک چندانی نکرد
‫- الب که سر راهتون نبود ‫- دقیقاً
‫- چرا می‌خواست
‫بره اونجا؟
‫- ظاهراً ناپلئون بناپارت
‫- با بناپارت حرف زد؟
‫- ملوان دیده بود که ‫مثل دو تا دوست قدیمی با هم حرف می‌زدن
‫- خواهش می‌کنم این رو پیش خودتون نگه دارید
‫حالا که ناپلئون تبعید شده
‫همه سلطنت‌طلب شدن
‫- به افتخار پادشاهمون
‫که بالاخره تونست ما رو ‫از شر زیاده‌روی‌های ناپلئون نجات بده
‫پادشاهیش دراز باد. به سلامتی پادشاه!
‫- به سلامتی پادشاه!
‫- و برای خوشبختی همیشگی شما، رنه
‫- ممنون، ژرار
‫- آقای دو ویلفور، ما سلطنت‌طلب هستیم
‫ما از بناپارت متنفریم و اجازه نمی‌دیم دخترمون
‫با کسی که این تمایلات رو داره ازدواج کنه
‫- همونطور که رنه می‌دونه، ‫وفاداری من به تاج و تخت
‫اونقدر زیاده که باعث شد ‫از اسم پدرم دست بکشم
‫- پس دیگه از اسم «نوآرتیه دو ویلفور» استفاده نمی‌کنید؟
‫- نه، حالا فقط «دو ویلفور» هستم
‫حتی برام سخته
‫که اسم نوآرتیه رو به زبون بیارم
‫پدرم
‫نظرات سیاسی متفاوتی با من داشت ‫و این منو شرمنده می‌کنه
‫به سلامتی پادشاه
‫- به سلامتی پادشاه!
‫- ادموند
‫می‌تونم با دختر عموم برقصم؟
‫- البته. خواهش می‌کنم
‫- ما کاتالانی هستیم مرسدس ‫ با غریبه‌ها ازدواج نمی‌کنیم
‫ما با خودمون می‌مونیم. قانون ما اینه
‫- قانون نیست، فقط یه رسمه
‫و من مجبور نیستم ازش پیروی کنم
‫- تبریک می‌گم پسرم
‫- ممنون پدر
‫- ماه پیش
‫مرسدس هر روز سراغت رو می‌گرفت
‫- هنوز وقت داری نظرت رو عوض کنی
‫- برای چی؟
‫- می‌خوای بیوه‌ی یه ناخدا بشی؟
‫- چطور می‌تونی همچین حرفی بزنی؟
‫- اون هیچوقت بیشتر از یه ناخدا نمی‌شه
‫ولی من یه روز ژنرال می‌شم
‫با من آینده‌ی بهتری داری
‫- بسه دیگه!
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره، خوبم
‫- اون مسته، ولش کن
‫- کادروس
‫دید که با نامه از مِیخونه رفتی بیرون
‫باهاش چیکار کردی؟
‫- همونی بود که امید داشتی کارساز بشه
‫این واسه کمکت
‫و این واسه دردسرش
‫- ولی انگار هیچ نتیجه‌ای نداشت
‫- خواهیم دید
‫- چطور جرئت می‌کنی بیای اینجا؟ ‫- الان می‌فهمید
‫این رو روی میز شکایات پیدا کردیم
‫هیچکس نمی‌دونه از کجا اومده
‫- این دانتس رو زندانی کردین؟
‫- هنوز نه. خواستم اول به شما اطلاع بدم
‫- پیداش کنید و بیاریدش
‫با محافظت کامل بیاریدش دفترم
‫- ادموند، این برای تو و مرسدسه
‫برای شروع زندگی مشترکتون
‫- شما خیلی به ما لطف کردین ‫- بازش کن دیگه
‫- قربان ‫- خواهش می‌کنم. لیاقتش رو داری
‫- می‌تونم بسپارمش دست شما، پدر؟
‫مرسدس، من به ناخدا لکلر قول دادم
‫که از طرفش یه نامه رو به یه نفر توی پاریس برسونم
‫می‌خواستم بپرسم دوست داری باهام بیای؟
‫- می‌تونیم یه هفته بریم
‫یا حتی بیشتر
‫می‌شه ماه عسلمون
‫- پاریس؟
‫من تا حالا پاریس نرفتم
‫- منم نرفتم
‫حالا که زن و شوهر می‌شیم، ‫می‌تونیم با هم سفر کنیم
‫- ادموند دانتس اینجا زندگی می‌کنه؟
‫- ولی الان اینجا نیست. خونه‌ی آقای مورله
‫- ادموند ‫- بله؟
‫- فردا یه حلقه می‌ندازی دستم
‫که تا ابد نگهش می‌دارم و وقتی تو سفری
‫عشقت رو بهم یادآوری می‌کنه
‫پس منم یه چیزی دارم که بهت بدم
‫که وقتی دوری، به یاد من باشی
‫مال پدرم بود
‫- خیلی قشنگه ‫- بازش کن
‫دقیق بهت ساعت رو نشون می‌ده
‫تمام ساعت‌هایی که دلت برام تنگ می‌شه
‫- ممنون
‫موسیقی شاد
‫- دیدی بهت گفتم؟
‫- ادموند دانتس کیه؟
‫- منم ‫- اومدیم دستگیرت کنیم
‫- به چه دلیل؟ ‫- به زودی می‌فهمی
‫- منظورتون چیه؟ ‫- چی شده؟
‫- دستور آقای دو ویلفورته، معاون دادستان
‫بیا و کار احمقانه‌ای نکن
‫- آقا! آقا!
‫- ادموند، چی شده؟ ‫- نمی‌دونم
‫- من باهاشون می‌رم
‫با ادموند برمی‌گردم
‫- حتماً یه سوء تفاهمی پیش اومده بریم
‫- چی شده؟
‫- مواظبش باشید
‫اینجا چیکار می‌کنی کادروس؟ ‫- شما این نامه رو دادین
‫به پلیس
‫آره، شما دو تا این کار رو کردین
‫بهشون می‌گم که شما این نامه رو نوشتین
‫- این کار رو بکنی قلبت رو از سینه‌ت
‫می‌کشم بیرون و نشونت می‌دم که هنوز می‌تپه
‫- برو خونه‌ت کادروس
‫و طوری رفتار کن که شتر دیدی، ندیدی
‫- این دانتس همونه؟ ‫- بله قربان
‫- من آقای دو ویلفورت هستم، ‫ معاون دادستان مارسی
‫دنبالم بیا. شما همینجا بمونید
‫اونجا وایستا
‫موقع دستگری توی ‫جشن نامزدیت بودی؟
‫- بله قربان
‫فردا عروسیمه
‫- چه جالب و تو ملوانی؟
‫- از یه سفر ۴ ماهه برگشتم
‫- یه سفر؟ به کجا؟
‫- مصر و قسطنطنیه
‫- ام، به من گفتن
‫که نظرات سیاسی شما
‫خیلی افراطیه
‫- من واقعاً نظر سیاسی خاصی ندارم
‫- ناپلئون رو دوست داشتی؟ ‫- مثل بقیه
‫- و پادشاه رو دوست داری، نه؟
‫- البته
‫- تو
‫دشمنی داری؟ ‫- چی؟
‫- جواب بده
‫- تا جایی که می‌دونم، نه قربان
‫- با این حال، ظاهراً یکی تصمیم گرفته
‫برات دردسر بزرگی درست کنه
‫- چطوری؟
‫- یه نفر امروز این نامه رو به پلیس داده
‫که توش نوشته به تو یه نامه دادن
‫از طرف غاصب، ناپلئون
‫همراه با دستور
‫که به کمیته‌ی بناپارتیست پاریس برسونی
‫- می‌تونم ببینمش؟ ‫- جلو نیا
‫موقع برگشت از شرق
‫کشتی فرعون توی جزیره‌ی الب توقف کرد؟
‫- بله قربان، درسته ‫- چرا؟
‫- ناخدای مرحوم ما
‫- حرف بزن
‫- می‌خواست به ناپلئون بناپارت ادای احترام کنه
‫ناخدا لکلر توی نیروی دریایی امپراتوری بود
‫و فکر کنم همدیگه رو می‌شناختن
‫- و
‫به غاصب ادای احترام کرد؟
‫- فکر می‌کنم
‫من همراهش نرفتم توی جزیره، پس
‫- حتماً شاهدی برای همه‌ی اینا داری؟
‫- خدمه‌ی فرعون بهتون می‌گن
‫من روی کشتی بودم
‫- بهت مأموریت دادن یا نه
‫که یه نامه رو با این دستور
‫به یک یا چند نفر در پاریس برسونی؟
‫- بله
‫قربان
‫- اون نامه کجاست؟
‫- خب، اینجاست همراهمه
‫- این مُهر غاصبه ‫- اون رو نمی‌تونم بگم
‫- و نخوندیش؟
‫- مُهرش باز نشده
‫توش چی نوشته؟
‫- اگه می‌افتاد
‫دست آدم‌های بد
‫خسارت جبران‌ناپذیری به پادشاه
‫و کشورمون می‌زد
‫- من هیچ خبر نداشتم خدا رو شکر که نشد
‫- درسته
‫خب، فکر کنم
‫کارمون تموم شد
‫آزادی
‫- آه. ممنون قربان
‫- متأسفم که تو همچین روزی مزاحمت شدیم
‫- بله. ممنون
‫- یه سوال دیگه
‫قرار بود این نامه رو
‫به کی بدی؟
‫- به یه آقایی به اسم نوآرتیه
‫توی پاریس
‫- برگرد
‫- بله قربان؟ ‫- باید درباره‌ی
‫این نوآرتیه تحقیق کنم بازرس!
‫آقای دانتس رو ببرید
‫و منتظر دستورات بعدی باشید
‫- متأسفم قربان
‫نمی‌فهمم ‫- برید بیرون
‫حتی برام سخته
‫که اسم نوآرتیه رو به زبون بیارم
‫پدرم نظرات سیاسی
‫خیلی متفاوتی با من داشت
‫- چرا اینقدر طول کشیده؟ ‫- من بازپرس رو خوب می‌شناسم
‫می‌رم به این مسخره‌بازی خاتمه می‌دم
‫- من همینجا می‌مونم
‫منتظر ادموند می‌مونم
‫- ناخدا دانتس
‫آقای دو ویلفورت عذرخواهی کرد ‫ بابت اینکه بی‌خودی نگهتون داشته
‫من با کالسکه همراهیتون می‌کنم ‫تا خونه‌ی آقای مورل
‫- عالیه ‫- دنبالم بیاید
‫- می‌شه اینو باز کنید؟
‫- وقتی رسیدیم
‫سوار شید
‫- ادموند! ‫- مرسدس
‫منو می‌برن خونه‌ی آقای مورل ‫- بشینید
‫- اونجا می‌بینمت
‫- ادموند!
‫ادموند!
‫- مارکی خونه‌ست؟ ‫- داره آماده می‌شه بخوابه
‫- بهش بگید باید ببینمش فوریه
‫- کجا دارید منو می‌برید؟
‫- پیاده شید دانتس
‫- تا توضیح ندید هیچ جا نمی‌رم
‫چرا منو آوردید اینجا؟
‫- ادموند! ‫- اینو باز کنید
‫- ادموند، چی شده؟ ‫- نگهش دارید
‫- مرسدس! ‫- چه خبر شده؟
‫- من اصلاً نمی‌دونم! ‫- کجا می‌برنت؟
‫- یه سوء تفاهمه
‫- ادموند! ‫- نگهش دارید!
‫- ادموند!
‫- برمی‌گردم دنبالت! ‫- منتظرت می‌مونم ادموند!
‫- برو
‫- آقای دو ویلفورت، این وقت شب
‫اینجا چیکار می‌کنید؟ ‫- عذر می‌خوام قربان
‫ولی ماجرایی که الان باهاش درگیر بودم
‫یه جاسوس ناپلئون رو لو داد
‫پادشاه در خطر جدیه
‫باید برم پاریس تا باهاش صحبت کنم، ‫ اما برای این کار
‫به یه نامه‌ی معرفی نیاز دارم
‫- پسرم کجاست؟
‫- بردنش
‫آقای مورل برنگشته؟ ‫- هنوز نه
‫- مرسدس
‫بردنش کجا؟ ‫- سمت دریا
‫- می‌رم از مافوقم بپرسم
‫چه خبر شده ‫- ممنون فرنان
‫بیاید آقای دانتس، دیر وقته باید برگردیم
‫- مگه ادموند چیکار کرده؟ من نمی‌فهمم
‫پسر من چی کار کرده؟ ‫- نمی‌دونم
‫- تقریباً رسیدیم قربان ‫- نه، نه قلعه‌ی ایف
‫- سلام جناب فرماندار
‫- از اوناست؟ ‫- هوم
‫- قربان، من به هیچ جرمی متهم نشدم
‫- این برگه چیز دیگه‌ای می‌گه
‫- چی می‌گه؟
‫- می‌گه تو جاسوس ناپلئونی
‫- دروغه باور کنید
‫- امثال تو همه همینو می‌گن
‫زندانیای سیاسی می‌رن سیاه‌چال
‫ببرینش
‫- دستبندای زندانی رو باز کنید
‫برو تو
‫- صبح زود اومدین پدر
‫- چی تو رو کشونده پاریس؟
‫- دستتون چی شده؟
‫خون‌ریزی داشته
‫- آره
‫چیزی نیست
‫دیشب دستم خورد به یه نرده‌ی زنگ زده، برید
‫قهوه می‌خوری؟
‫- نه. برای یه کار فوری اینجام
‫ولی باید قبلش باهاتون حرف می‌زدم
‫- چه کاری؟
‫- اومدم پادشاه رو از یه توطئه علیه خودش باخبر کنم
‫یه نامه‌ی خطرناک از ناپلئون
‫که برای شما فرستاده شده بود پدر، به دست من رسید
‫خوشبختانه موفق شدم نابودش کنم
‫و حامل نامه رو هم ساکت کردم
‫تا گردن شما زیر تیغ گیوتین نره
‫- توی نامه چی بود؟
‫- بهتره شما ندونید
‫- می‌تونم حدس بزنم
‫ناپلئون داره فرارش از جزیره‌ی الب رو آماده می‌کنه، نه؟
‫- کی بهتون گفته؟
‫- من همه جا آدم دارم ژرار
‫- پس درسته؟
‫- قبلاً فرار کرده
‫سه روز پیش با ۷۰۰ نفر وارد فرانسه شده
‫- غیرممکنه
‫- داره به سمت شمال می‌ره
‫همه‌ی افسرها دارن بهش ‫اعلام وفاداری می‌کنن
‫الان ۶۰۰۰ نفر آماده‌ی جنگ باهاش هستن
‫- خدای من
‫- به زودی ورود شکوه‌مندی ‫به پاریس خواهد داشت
‫پیشنهاد می‌کنم بدوی بری پیش پادشاه عزیزت
‫و همین الان ماجرای نامه رو بهش بگی
‫مطمئن باش ژرار که این کار رو
‫برای محافظت از پادشاه نمی‌کنی
‫فقط برای پیشرفت شغلیته
‫از دور دارم نگاهت می‌کنم
‫اون‌همه آدم رو ‫به «دلایل سیاسی» محکوم کردی
‫باعث می‌شه حسی هم داشته باشی؟
‫چرا اینقدر بی‌رحمی؟
‫به خاطر جاه‌طلبیه؟
‫- نه، من هر کاری می‌کنم به نام قانونه
‫- دروغه تو فقط از روی جاه‌طلبی کار می‌کنی
‫برای همینه که اسمت رو عوض کردی
‫که از «نوآرتیه» خلاص شدی، آقای دو ویلفورت
‫برو
‫برو به پادشاهت بگو از فرانسه فرار کنه
‫تا وقت هست
‫- درباره‌ی گیرنده‌ی نامه چیزی نمی‌گم
‫- معلومه که نمی‌گی
‫اگه بگی، شغلت نابود می‌شه
‫از نظر قانون می‌شی بدتر از یه انگل
‫همه‌ش به خاطر اسم من
‫اسم نوآرتیه که من به داشتنش افتخار می‌کنم
‫- مافوقتون چی گفت؟
‫- داره تحقیق می‌کنه
‫بهش گفتم که برام خیلی مهمه
‫نخوابیدی؟
‫- وقتی نمی‌دونم ادموند کجاست ‫ چطور می‌تونم بخوابم؟
‫- کجا می‌ری؟ ‫- می‌رم ببینم چه خبره
‫خب؟
‫- آقای دو ویلفورت برای یه کار فوری رفته پاریس
‫- با بازرس حرف زدی؟
‫- آره. درباره‌ی قایق هیچی نمی‌دونه
‫- بردنش سمت دریا من اونجا بودم
‫اگه برده باشنش زندان قلعه‌ی ایف چی؟
‫- ولی هیچ دلیلی نداره
‫- بیا تو
‫پیداش کردی؟
‫- نه
‫- باید یه جایی باشه
‫نمی‌تونه
‫غیبش زده باشه
‫به زودی برمی‌گرده
‫می‌بینی
‫از این در میاد تو
‫مثل همیشه
‫- لباس فرمش رو بدید به شماره ۳۴
‫اینو بپوش
‫- من نباید اینجا باشم!
‫- صدات رو
‫جلوی من بلند نکن هیچوقت
‫- کاری که گفته می‌شه رو بکن، شماره ۳۴
‫- من یه قانون گذاشتم
‫که هیچ زندانی نباید زنده از سیاه‌چال‌ها بیرون بره
‫۶ ساله که اینجام و از اون موقع، این قانون رعایت شده
‫از تو هم انتظار دارم تمکین کنی
‫عجله کن
‫دو روز نه آب و نه غذا
‫- مرسدس
‫مافوقم بالاخره فهمید
‫چه بلایی سر ادموند اومده
‫- بهم بگو
‫- به خیانت متهم شده و بردنش قلعه‌ی ایف
‫از اون موقع اونجا نگهش داشتن
‫- خدای من
‫- هیچکس زنده از اونجا برنگشته
‫شاید الان مرده باشه
‫- نه!
‫نه ادموند
‫می‌دونه که من منتظرم برگرده
‫برمی‌گرده پیشم می‌بینی
‫افسرت مطمئنه که بردنش اونجا؟
‫- کاملاً مطمئن
‫- چرا خدا؟
‫چرا؟
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz