..:: ارائه شده توسط وب سايت زرفيلم ::.. ‏ .:: www.ZarFilm.CoM ::.
تجربه ای وجود دارد که همه ی انسان ها
با هر زبان و فرهنگی تجربه می کنند
تجربه ی تولد
خاطرات ما از تولد در بهترین حالت مبهم است
آنها حس و رایحه ی خاطراتی
مثل تغییر شکل های مرموز را ندارند
خیلی شگفت انگیز خواهد بود اگر این تجربه ی عمیق اولیه
بر عرفان، دین ها
فلسفه و علوم ما تاثیر نگذارد
تولد یک کودک اسرار منشاء های دیگر را فرا می خواند
آغاز و پایان جهان ها
ابدیت و جاودانگی
چطور جهان بر می خیزد؟
چه چیزی قبل از آن وجود داشته است؟
احتمال دارد که هیچ آغازی وجود نداشته باشد؟
آیا جهان می تواند بی نهایت سن داشته باشد؟
آیا محدودیت و مرز هایی برای کیهان وجود دارد؟
داستان حال حاضر علمی برای منشاء جهان
با یک انفجار شروع می شود که باعث می شود خود فضا منبسط شود
حدود 15 میلیارد پیش
تمام مواد و انرژی ای که جهان قابل مشاهده را می سازد
درون فضایی کوچکتر از سر یک سوزن درست شده است
کیهان در یک انفجار غول آسای غیر قابل تصور منفجر شد
انفجار بزرگ یا مه بانگ
مواد جهان با تار و پود فضا
در تمامی جهات شروع به انبساط کردند، همانطور که امروز این کار را می کنند
ما می توانیم این فرآیند را با یک توری سه بعدی تصور کنیم
که به تار و پود منبسط شده ی فضا مربوط می شود
کیهان اولیه در همه جا سفید و داغ بود
ولی همچنانکه زمان می گذشت، تشعشعات منبسط و سرد شدند
و در نور مرئی معمولی، فضا به اندازه ی امروز تاریک می شود
ولی سپس مقادیر گازی شروع به رشد کردند
پیچک های ابری تشکیل شدند
مستملکاتی از اجسام بزرگ، که تکه تکه به آهستگی می چرخیدند
بطور پیوسته می درخشیدند، هر کدام مثل یک هیولا
که از صدها میلیارد نقطه های درخشنده تشکیل شده بودند
بزرگترین ساختار قابل شناسایی در جهان تشکیل شد
ما امروزه آنها را می بینیم. خود ما در گوشه ای گمشده از آن ساکن هستیم
ما به آنها کهکشان می گوییم
ما در جهانی از کهکشان ها ساکن هستیم
حباب های ساخته شده ای وجود دارد، کهکشان هایی غیر عادی
کهکشان هایی کروی یا بیضی
و بازوهای مطبوع آبی کهکشان های مارپیچی
ما درباره ی کهکشان ها
منشاء آنها، فرگشت و حرکت آنها برای کمتر از یک دهه است که داریم تحقیق می کنیم
این مطالعات درک ما را
از دوردست ترین مکان های جهان توسعه داد
فضاپیمای خیالاتمان، ما را به مرز نهایی می برد
ما کیهان را در بزرگترین مقیاس ها مشاهده می کنیم
شکوه کهکشان ها توسط علم نشان داده شده است
راه های مختلفی وجود دارد که در آنها ستاره های درون کهکشان ها آراسته شده اند
وقتی اتفاقی صورت یک کهکشان مارپیچی به سمت ما برگردد
بازوهای مارپیچش را می بینیم که با میلیاردها ستاره روشن شده است
وقتی در موارد دیگر که لبه ی یک کهکشان رو به روی ماست
باریکه های مرکزی گاز و گرد و غبار را مشاهده می کنیم
که ستاره ها از آنها تشکیل می شوند
در مارپیچی های مسدود، رودخانه ای از مواد ستاره ای
به سمت مرکز کهکشان می رسد
و بازوهای مارپیچ در طرف مخالف را مرتبط می کند
کهکشان های بیضی اندازه های بزرگ و کوچکی دارند
کهکشان های اسرار آمیز زیادی وجود دارد
مکان هایی که اتفاق بدی در آنها افتاده است
جایی که انفجارها و برخوردها
و نوارهایی از گاز و ستاره ها
پل های بین کهکشان ها به وجود آورده است
کهکشان ها به نظرسخت و بی حرکت می آیند
ولی آنها را تنها برای یک فریم در فیلم کیهانی می بینیم
در بازه ی زمانی صدها میلیون سال، نقش آنها
از هم می پاشد و دوباره شکل می گیرد
یک کهکشان، مایعی است که از میلیاردها خورشید درست شده است
که همگی توسط جاذبه کنار یکدیگر جمع شده اند
این اشکال کهکشانی بزرگ در سرتاسر جهان وجود دارند
و احتمال دارد منبع مشترکی برای شگفتی و راهنمایی
میلیاردها گونه از حیات هوشمند باشد
فرگشت آنها در همه جا توسط قوانین مشابهی از فیزیک کنترل می شود
ما به یک کامپیوتر نیاز داریم تا
حرکت جمعی ستاره های زیاد را
که هر کدام تحت تاثیر گرانشی ستاره های دیگر هستند را توضیح بدهیم
اینجا یک میلیارد سال به چند ثانیه فشرده می شود
در بعضی موارد بازوهای مارپیچ توسط خودشان شکل می گیرند
در بقیه ی موارد
برخورد نزدیک گرانشی دو کهکشان
بازوهای مارپیچ را به وجود خواهد آورد
ولی وقتی دو کهکشان نزدیک، با هم برخورد می کنند
مثل گلوله ای که به سمت گله ای زنبور رها می شود
ستاره ها به ندرت برخورد می کنند
ولی شکل کهکشان ها می تواند شدیدا تغییر کند
برخورد مستقیم دو کهکشان می تواند یک صد میلیون سال طول بکشد
و ستاره های سازنده ی آنها را پخش کند
و در فضای بین کهکشانی پرتاب کند
وقتی یک کهکشان متراکم و فشرده به یک کهکشان بزرگتر برخورد می کند
می تواند یکی از دوست داشتنی ترین اتفاقات غیر عادی نادر را رقم بزند
یک کهکشان حلقه ای
با وسعتی برابر هزاران سال نوری
یک کهشان حلقه ای
در برابر مخمل فضای بین کهکشانی قرار می گیرد
این یک پیکر بندی موقتی برای ستاره های پخش شده است
یک شتک(منظور افتادن جسمی در آب) در دریاچه ی کیهانی
گاهی اوقات کهکشان ها خودشان را منفجر می کنند
اختروش ها که احتمالا میلیاردها سال نوری با ما فاصله دارند
شاید انفجارهای غول آسای کهکشان های جوان باشند
ولی مطمئن نیستیم
هنوز اختروش ها یک راز هستند
کهکشان ها یک نظم و زیبایی جهانی
و همچنین خشونت در مقیاسی که هیچ وقت تصور نشده است را نشان می دهند
به نظر می آید جهان نه مهربان باشد و نه متخاصم
فقط به نگرانی های موجوداتی مثل ما اهمیتی نمی دهد
شاید اختروش ها مدل های عظیم الجثه ی تب اخترهایی هستند که با سرعت به دور خود می گردند
یا به خاطر برخوردهای متعدد میلیون ها ستاره
به طور متراکم در هسته ی بسیار بزرگ جمع شده اند
یا یک واکنش زنجیره ای از انفجارهای ابرنواختری در همچین هسته هایی است
بعضی از ستاره شناسان فکر می کنند یک اختروش توسط میلیون ستاره ها ایجاد می شود
و به درون یک سیاهچاله ی بزرگ در هسته ی کهکشان سقوط می کند
چیزی مثل یک سیاهچاله
چیزی بسیار بزرگ، بسیار متراکم و بسیار کوچک
در مرکز کهکشان های اطراف
ضربه می زند و خرناس می کشد
حتی یک کهکشان خوش رفتار مثل کهکشان راه شیری
فعالیت و حرکات موزون خودش را دارد
ستاره های راه شیری با ظرافت اصولی حرکت می کنند
برای خورشید 250 میلیون سال طول می کشد
تا یکبار به دور مرکز کهکشان بچرخد
نواحی دورتر کهکشان
آهسته تر از نواحی درونی می چرخند
در نتیجه گاز و گرد و غبار در الگوهای مارپیچی جمع می شوند
این مکان های متراکم تر جایی هستند
که ستاره های جوان، داغ و درخشان شکل می گیرند
ستاره هایی که زمینه ی بازوهای مارپیچ را درست می کنند
این ستاره های داغ تنها برای ده میلیون سال یا همین حدودا می درخشد
و سپس منفجر می شوند
ولی همچنانکه ستاره هایی که زمینه ی بازوهای مارپیچی را شکل می دهند خاموش می شوند
ستاره های جدید و جوان از باقی مانده های پشت سرشان تشکیل می شوند
و الگوی مارپیچی حفظ می شود
خورشید، اینجا با یک دایره مشخص شده است
و اغلب در هر 20 باری که به دور راه شیری می گردد
از بازوی مارپیچی داخل و خارج می شود
در این دوره ما در لبه ی بازوی مارپیچی زندگی می کنیم
ما به حرکت داخلی کهکشانی در مقیاس کوچکی نگاه انداخته ایم
در بازه ی یک میلیون سال نوری یا کمتر
ولی حرکت خود کهکشان ها
در میلیاردها سال نوری متفاوت است
آن حرکت یادگاری از انفجار بزرگ است
کلید کیهان شناسی، مطالعه ی کل جهان
معلوم شده که یک طبیعت معمولی است
تجربه ای از زندگی روزمره
تصور کنید یک جسم در حال حرکت موج هایی می فرستد
می تواند موج نوری باشد
می تواند موج صوتی باشد. می تواند هر نوع موجی باشد
وقتی آن جسم متحرک از کنار ما رد می شود
تغییری در گام احساس می کنیم
به آن پدیده ی داپلر می گویند
اگر شما مهندسی در قطار باشید
گام سوت برای شما همیشه یکسان است
به این دلیل است که شما دارید در کنار منبع صدا حرکت می کنید
ولی اگر هنگام عبور قطار در کنار خط آهن ایستاده باشید
تغییر آشنا در گام را احساس می کنید
انتقال داپلری
همینکه شما موج ها را تصور کنید
فهمیدن علت آن آسان است
یک قطار ثابت موج های صوتی در حلقه های کامل می فرستد
مثل موج های کوچک بر روی آب دریاچه
بزارید قطار را دوباره روشن کنیم
حالا موج هایی که در جلو پخش می شوند با هم له
و آنهایی که پشت سر پخش می شوند کشیده می شوند
موج های فشرده شده، فرکانس ها یا گام های (زیر و بمی صدا) بالاتری
از موج های کشیده شده دارند
این قضیه برای موج های نوری هم صادق است
رنگ برای نور دقیقا چیزی است که گام برای صدا است
نورهای فشرده شده آبی تر هستند و به آبی تغییر رنگ می دهند
و موج نور های کشیده شده قرمز تر هستند و به رنگ قرمز در می آیند
در سرعت یک قطار
شما می توانید تغییر گام را برای صدا احساس کنید ولی این اتفاق برای نور نمی افتد
قطار یک میلیون بار آهسته تر از آنچه که برای افتادن این اتفاق نیاز است حرکت می کند
معلوم است که پدیده ی داپلر برای موج های نوری
کلید کیهان است
شواهد این امر به طور غیر منتظره ای
توسط یک گاری چی قاطر ها که هیچ وقت سیکل هم نگرفت( کلاس 8) اتفاق افتاد
در حین دومین دهه از این قرن
بزرگترین تلسکوپ جهان بر روی کوه ویلسون برپا شد
و بر آسمان صاف آن زمان لس آنجلس مسلط بود
قطعه های بزرگی از تلسکوپ توسط گروهی از قاطر ها
به بالای کوه حمل میشد
یکی از این گاری چی ها یک مرد جوان به نام میلتون هیوماسون بود
پسری بی اعتبار از یک بانکدار کالیفرنیایی
ولی او باهوش بود و بطور ذاتی درباره ی ابزاری
که به بالای کوه می برد کنجکاو بود
و بعد از اینکه تلسکوپ در سال 1917 کامل شد
تصمیم گرفت به عنوان سرایدار و برقکار، همان جا بماند
یک روز عصر همانطور که داستان پیش می رود، دستیار شب رصدخانه مریض بود
از هیوماسون خواسته شده بود تا جای او را پر کند
هیوماسون مرد قماربازی بود
و برای مهارت هایش در پوکر و میز بیلیارد تجلیل میشد
ولی تماس او با تلسکوپ بیشتر مورد تحسین قرار گرفت
او کشف کرد که او باید استعدادی در استفاده از ابزارآلات ستاره شناسی داشته باشد
او متخصص تلسکوپ 100 اینچی شد
در این ابزار، نور از کهکشان های دوردست
بر روی صفحه ی عکسی شیشه ای توسط
یک آینه ی پوشیده شده که 100 اینچ عرض دارد متمرکز می شود
تا اواخر دهه ی 1920، هیوماسون خودش رصد می کرد
آقای نلسون؟
قربان توی این اتاق هستم
تا الان هیوماسون دستیار شب خود را
برای کمک به او در رصدها داشت
عصر بخیر آقای نلسون. عصر بخیر آقای هیوماسون
ساعت 6 شروع می کنیم
من دارم یک طیف نگاره در کانون کاسگرین درست می کنم
بله قربان
تلسکوپ باید قادر باشد با دقت بالا نشان بدهد
تا یک ناحیه از آسمان را انتخاب کند و به هدف گیری خود از ناحیه ادامه دهد
یک دستگاه که حدود 75 تن وزن دارد به بزرگی یک لوکوموتیو است
و باید با دقتی بیشتر از بهترین ساعت های جیبی کار کند
همه چیز باید در این حین چک شود
شبکه ی نیروی الکتریکی باید بدون نقص کار کند
چند ساعت به آغاز رصد مانده است، گنبد رصدخانه باز شده است
تا اجازه دهد دمای بیرون و داخل یکسان شود
هیوماسون نامیزه ی عکسی حساس را آماده کرده است
و در پوشش های فلزی خود پوشانده شده اند
تا با تلسکوپ بزرگ
نور ضعیف کهکشان های دوردست را بگیرند
این قسمتی از یک برنامه ی اصولی است
که هیوماسون و مربی اش، ادوین هابل ستاره شناس
اجرا می کردند تا انتقال داپلری نور از دورترین
کهکشان هایی که آنوقت می دانستند را اندازه بگیرند
ولی دورترین کهکشان ها خیلی کم نور هستند
به همین خاطر است که با بزرگترین تلسکوپ های روی زمین هم
نیاز بود زمان زیادی به تماشا بنشینید
گاهی اوقان کل شب طول می کشید
و گاهی اوقات چندین شب متوالی
هیوماسون به دستیار شبش مختصات آسمانی
از کهکشان مورد نظر را می داد
در طول شب دراز و سرد، او باید تنظیماتی خوب انجام می داد
تا تلسکوپ بتواند به دقت رد کهکشان مورد نظر را پیدا کند
خود کهکشان آنقدر کمرنگ بود که با تلسکوپ هم نمی شد آن را دید
اگرچه می شد با باز ماندن طولانی دیافراگم
دوربین عکاسی آنها را ثبت کرد
بنابراین تلسکوپ به سمت یک ستاره ی درخشان در نزدیکی گرفته می شود
و سپس به سمت مسیری که ویژگی خاصی ندارد گرفته می شود
که از آن در طول شب
نور کهکشان دیده نشده به آرامی جمع می شود
تلسکوپ بر روی نور ضعیف یک کهکشان درون طیف نما
متمرکز می شود
جایی که به رنگین کمانی از رنگ های سازنده اش تبدیل می شود
طیف بر روی صفحه های کوچک شیشه ای ثبت می شود
میشه کنترل رو به دست بگیری و روی ستاره ی مورد نظر بچرخی؟
فهمیدی؟
حالا میخوام به سمت شرق بچرخم. آره فکر می کنم فهمیدم
فقط آروم
خب دارمش
حالا به سمت اِن. جی. سی 7. 6. 1. 9 برو
باشه
می خواهیم یک دیدبانی 10 ساعته انجام بدیم
ساعت چنده؟
7:15.
برقا رو خاموش کن لطفا
دریچه ی تاریک باز شده
یک تلسکوپ بزرگ تنها بخش بسیار کوچکی از آسمان را نشان می دهد
همچنانکه زمین می چرخد، یک ستاره یا کهکشان راهنما
تنها در چند دقیقه از جلوی چشم تلسکوپ دور می شود
هیوماسون باید بیدار می ماند و رد کهکشان را دنبال می کرد
درحالیکه دستگاه های پرجزئیات تلسکوپ را تکان می دادند
به آهستگی در مسیر مخالف تا چرخش زمین به دور خود جبران شود
تلسکوپ یک نوع ساعت است
گنبد چطور است؟
آماده ای
این کار سخت، کاری عادی و پیوسته، خسته کننده بود
ولی اگرچه آنها هنوز نمی دانستند که
هابل و هیومانسون دارند با دقت زیاد
مدارکی از انفجار بزرگ جمع می کنند
آنها فهمیدند که هر چقدر کهکشان دورتر باشد
طیف آن بیشتر به رنگ قرمز تغییر می کند
خیلی خب، تلسکوپ رو پاک کن
دارم میام پایین
اگر این رنگ قرمز به خاطر پدیده ی داپلر اتفاق می افتاد
کهکشان های دوردست باید از ما دور می شدند
در پایان شب زنده داری او
هیوماسون طیف بسیار کوچک کهکشانی را اصلاح می کرد
و با دقت آن را حمل می کرد تا توسعه داده شود
مرسی آقای نلسون
من حالا دارم میرم به اتاق تاریک
روز بخیر. روز بخیر قربان
در این روش
هیوماسون یک تغییر رنگ قرمز در تمامی کهکشان هایی که بررسی کرده بود پیدا کرد
مثل انتقال داپلر در صدای قطاری که دور می شود
و هر چقدر از ما دورتر بودند، سریع تر از ما دور می شدند
با محدود بودن به تار و پود فضا، کهکشان هایی که به سمت بیرون می رفتند
رد انبساط جهان را پیگیری می کردند
نتیجه ای جالب از این ورقه های شیشه ای بسیار کوچک به دست آمد
هیوماسون و هابل انفجار بزرگ را کشف کردند
در انتها خط های درجه بندی ای هستند
که هیوماسون قبلا گرفته بود
در وسط آن طیف یک کهکشان نسبتا دور قرار دارد
هر عنصر یک اثر انگشت خاص طیفی دارد
یک سری فرکانس که نور در آن جذب می شود
اجزای مهم در اینجا دو خط تاریک در بنفش است
به خاطر کلسیم جو
صدها میلیارد ستاره
که این کهکشان را می سازند
کهکشان های اطراف انقال داپلری بسیار کمی نشان می دهند
ولی وقتی طیف یک کهکشان دورتر و کمرنگ تر را ثبت کرد
همان دو خط مشابه سخن گو را پیدا کرد
ولی به سمت رنگ قرمز تغییر پیدا کرده است
و وقتی یک کهکشان دوردست را که 4 میلیارد سال نوری فاصله داشت بررسی کرد
دید که خط ها بیشتر به رنگ قرمز تغییر پیدا کرده اند
این کهکشان باید با سرعت 200 کیلومتر بر ساعت دور شود
رصدهای سخت میلتون هیوماسون
ستاره شناس و عضو سابق گروه قاطر سواری
انبساط جهان را ثابت کرد
در بحث درباره ی ساختار با مقیاس بزرگ کیهان
گاهی اوقات ستاره شناسان می گویند که فضا خمیده است
یا اینکه جهان محدود ولی بیکران است
دارند درباره ی چی صحبت می کنند؟
بزارید تصور کنیم که ما کاملا مسطح هستیم
منظورم این است که کاملا مسطح
و ما به خوبی در یک سطح مسطح زندگی می کنیم
جایی که توسط ادوین ابوت طراحی و نامگذاری شده است
یک محقق شکسپیر که در دوره ی ملکه ویکتوریا در انگلستان زندگی می کرد
همه کس در زمین مسطح، البته که به طور استثنائی مسطح هستند
ما مربع، دایره، مثلث داریم
و همگی سراسیمه هستیم
و می توانیم به خانه هایمان برویم و کارهای مسطحمان را انجام بدهیم
ما عرض و طول داریم
ولی اصلا ارتفاع نداریم
این کاغذها یک مقدار ارتفاع دارند ولی می شود آنها را نادیده گرفت
بزارید تصور کنیم که اینها کاملا مسطح هستند
در این مورد، ما ساکنان زمین مسطح می دانیم
که چپ و راست یا جلو و عقب چی هستند
ولی هیچ وقت درباره ی بالا و پایین نشنیده ایم
بزارید تصور کنیم که در زمین مسطح
در بالای آن
یک موجود سه بعدی عجیب می آید
که به طرز عجیبی شبیه یک سیب است
موجود سه بعدی
یک مربع خوش قیافه جذاب را می بیند
که به خانه اش وارد می شود
و تصمیم می گیرد به عنوان حسن نیت بین بعدی
سلامی عرض کند
موجود سه بعدی می گوید سلام
چطورید؟ من یک مسافر از بعد سوم هستم
خب، مربع بیچاره به اطراف خانه ی بسته اش نگاه می کند
و هیچ کس را آنجا نمی بیند
و شاهد یک عرض ادب از درون خودش بوده است
صدایی از درون
او قطعا راجع به سلامت روانیش نگران می شود
موجود سه بعدی
ناراحته که به عنوان یک انحراف روانی در نظر گرفته شده
و بنابراین پایین می آید و به زمین مسطح وارد می شود
حالا یک موجود سه بعدی در زمین مسطح به طور ناقص وجود دارد
تنها یک صفحه، یک مقطع عرضی را می توان در او دید
بنابراین وقتی موجود سه بعدی به زمین مسطح می رسد
تنها نقاط تماس او را می توان دید
و ما آن را با زدن سیب در استامپ
و قرار دادن تصویر در زمین مسطح نشان می دهیم
و همچنانکه سیب به سمت پایین می رود
و توسط زمین مسطح اشغال می شود
کم کم باریکه های بالا و بالاتری می بینیم
که می توانیم آن را
با بریدن سیب نشان بدهیم
بنابراین مربع همچنانکه زمان پیش می رود
یک سری اجسام را می بینید که به طور اسرار آمیزی
ناگهان ظاهر می شوند و داخل یک اتاق بسته
و شکل آنها به طرز تماشایی تغییر می کند
تنها فکر او این خواهد بود که او دیوانه شده است
خب احتمال دارد سیب در این وضعیت یک مقدار اذیت شده باشد
و همچین حرکت غیردوستانه ای از بعد به بعد
تماسی با مربع زیرش برقرار خواهد کرد
و موجودات مسطح ما را
به بالای زمین مسطح در حال چرخیدن و بال و پر زنی می فرستد
در ابتدا مربع نمی داند که چه اتفاقی دارد می افتد
او کاملا گیج شده است. این کاملا به دور از تجربیات او بوده است
ولی بعد از مدتی، او می فهمد
که او دارد درون اتاق های بسته ی زمین مسطح را نگاه می کند
او دارد به رفقای مسطحش نگاه می کند
تا جایی که او می داند او دارد زمین مسطح را از چشم اندازی
می بیند که هیچ کس تا به حال نتوانسته است
رفتن به یک بعد دیگر به عنوان یک سود تصادفی
یک نوع بینایی اشعه ی ایکس فراهم می کند
حالا موجود مسطح ما به آرامی به سطح می رسد
و دوستان او با عجله می آیند تا او را ببینند
از نظر آنها او به طرز اسرار آمیزی ناگهان ظاهر شد
او از جای دیگری تا اینجا قدم نزده بود. او از مکان دیگری آمده بود
آنها می گویند خدای من چه اتفاقی برات افتاد؟
و مربع بیچاره باید بگوید
خب من توی یک بعد اسرارآمیز دیگه ای
به نام بالا بودم
و آنها او را نوازش می کنند و دلداری می دهند
یا می پرسند
خب به ما نشون بده. اون بعد سوم کجاست؟ نشون بده
و مربع بیچاره نمی تونه جوابشون رو بده
ولی شاید خیلی جالب تر
مسیر دیگر در ابعاد باشد
بعد چهارم چطور؟
حالا برای در نظر گرفتن آن بیایید یک مکعب را در نظر بگیرید
ما می توانیم یک مکعب را با روشی که می گویم تصور کنیم
یک پاره خط بردارید و با زاویه ی نود درجه به سمت خودتان در اندازه های مساوی حرکت دهید
این یک مربع درست می کند
مربع ها را در اندازه های مساوی در زاویه ی نود درجه به سمت خودتان حرکت دهید
آنوقت یک مکعب دارید
حالا ما درک می کنیم که این مکعب
یک سایه درست می کند
و آن سایه ای که تشخیص می دهیم
می دونید معمولا در کلاس سوم به عنوان دو مربع
با راس های مرتبطشان کشیده می شود
اگر ما به سایه ی یک جسم سه بعدی در فضایی دو بعدی نگاه کنیم
در این مورد می بینیم که همه ی خط ها مساوی ظاهر نمی شوند
همه ی زاویه ها زاویه ی نود درجه نیستند
جسم سه بعدی در تصویر دو بعدی به خوبی
نشان داده نشده است
ولی این قسمتی از بهای از دست دادن یک بعد در تصویر است
حالا بزارید این مکعب سه بعدی را بگیریم
و در بعد چهارم فیزیکی نشان بدهیم
اینطوری نه، اینطوری نه، اینطوری نه
بلکه باید در زاویه ی نود درجه ی آن سه جهت باشد
من نمی توانم آن جهت را به شما نشان بدهم
ولی تصور کنید یک بعد چهارم فیزیکی وجود دارد
در این مورد ما یک ابرمکعب 4 بعدی درست می کنیم
که به آن تسرکت هم می گویند
من نمی تونم به شما یک تسرکت را نشان بدهم جون من و شما
در سه بعد گیر افتاده ایم
ولی چیزی که می توانم به شما نشان بدهم سایه های سه بعد
از یک تسرکت یا ابرمکعب 4 بعدی است
اینه و شما می توانید ببینید دو مکعب تو در تویش
که کل رئوس آن توسط خط ها به یکدیگر وصل هستند
و حالا تسرکت واقعی در 4 بعد
تمام خط هایش اندازه ای مساوی دارند و تمامی زاویه هایش نود درجه هستند
این چیزی نیست که ما اینجا می بینیم ولی تاوان دیدن این تصویر است
پس می بینید، درحالیکه ما نمی توانیم جهان 4 بعدی را تصور کنیم
می توانیم به خوبی درباره ی آن فکر کنیم
حالا یک جهان مثل زمین مسطح را فرض کنید
واقعا دو بعدی و در هر جهات کاملا مسطح
ولی با یک استثناء
در حالیکه ساکنان آن نمی دانند
جهان دو بعدی آنها
در یک بعد سوم فیزیکی خمیده شده است
شاید در یک کره ولی در هر حال
درون چیزی کاملا دور از تجربه های آنها
از نظر مکانی، جهان آنها هنوز به نظر مسطح می آید
ولی اگر یکی از آنها، بسیار کوچکتر و مسطح تر از من
راه بسیار زیادی را که شبیه یک خط مستقیم است طی کند
راز بزرگی را برملا می کند
فرض کنید او از اینجا شروع می کند
و راهی گشتن در جهانش می شود
او هیچ وقت بر نمی گردد و هیچ وقت به یک لبه نمی رسد
او نمی داند که جهان به نظر مسطح او
در حقیقت درون یک کره ی بسیار بزرگ خم شده است
او حس نمی کند که دارد به دور یک کره می چرخد
چرا باید فضای او خمیده باشد؟
چون این جهان آنقدر ماده دارد
که توسط جاذبه فضا را خم می کند
و ته آن را در یک کره بر روی خودش بر می گرداند
ولی ساکن زمین مسطح ما این را نمی داند
بعد از یک پیاده روی طولانی او می فهمد یک طوری به نقطه ی شروعش برگشته است
باید یک بعد سومی وجود داشته باشد
ساکن زمین مسطح ما نمی تواند یک بعد سوم را تصور کند
ولی قطعا می تواند آن را نتیجه بگیرد
تمام بعدهای این داستان را یک عدد اضافه کنید
و چیزی مثل موقعیتی را خواهیم داشت
که بسیاری از کیهان شناسان فکر می کنند احتمال دارد درباره ی ما هم صدق کند
ما موجوداتی سه بعدی هستیم که در سه بعد گیر افتاده ایم
ما جهان خود را در سه بعد، مسطح فرض می کنیم
ولی شاید درون یک بعد چهارم خمیده شده است
ما می توانیم درباره ی یک بعد چهارم فیزیکی صحبت کنیم ولی نمی توانیم آن را تجربه کنیم
هیچ کس نمی تواند به بعد چهارم اشاره کند
چپ و راست، جلو و عقب و بالا و پایین وجود دارد
و جهت های دیگری وجود دارد
که همزمان در زاویه ی نود درجه با آن سه جهت آشنا قرار دارند
حالا تصور کنید این جهان در حال انبساط است
اگر آن را مثل یک بالون 4 بعدی بترکانیم چه اتفاقی می افتد؟
یک ستاره شناس بر روی یک کهکشان معین
فکر می کند تمامی کهکشان ها دارند از او دور می شوند
هر چقدر یک کهکشان دورتر باشد، به نظر می آید سریع تر حرکت می کند
این چیزی بود که هیوماسون و هابل فهمیدند
بر روی سطح این جهان خمیده هیچ مرز یا مرکزی وجود ندارد
جهان می تواند هم محدود باشد و هم بیکران
تغییر به رنگ قرمز کهکشان های دوردست
به نظر می آید اشاره به معاصران هیوماسون داشته باشد
که ما در مرکز یک جهان در حال انبساط قرار داریم
و جایگاه ما در فضا به نوعی دارای امتیاز ویژه است
ولی اگر جهان در حال انبساط است
چه در یک بعد چهارم خمیده شده باشد یا نه
مشاهده کننده های تمام کهکشان ها دقیقا یک چیز را خواهند دید
کل کهکشان ها دارند از آنها دور می شوند
انگار که آنها یک اشتباه بزرگ اجتماعی بین کهکشانی انجام داده اند
اکر ماده ی کافی برای بستن جهان از نظر گرانشی وجود دارد
آنوقت مثل یک کره به دور خودش پیچیده شده است
اگر ماده ی کافی برای بستن کیهان وجود ندارد
آنوقت جهان ما یک شکل باز دارد
که در تمامی جهات، برای همیشه منبسط می شود
این جهان پایه تنها یکی از بینهایت عدد
از جهان های باز ممکن است
برخلاف جهان های بسته مثل کره
جهان های باز در خود بی نهایت فضا دارد
اگر جهان ما بسته باشد
آنوقت هیچ چیز نمی تواند خارج شود، نه ماده، نه نور
آنوقت ما داریم درون یک سیاهچاله زندگی می کنیم
هیچ راهی برای بیرون رفتن وجود ندارد اگرچه
یک تونل فرضی یا کرمچاله درون بعد بعدی بالاتر می تواند وجود داشته باشد
مکانی که ماده و نور را می مکد
آیا ما می توانیم همچین کرمچاله ای پیدا کنیم؟ آیا ما می توانیم از این سفر جان سالم به در ببریم؟
امکان دارد ما در مکان و زمان دیگری ظاهر شویم
شاید در جهان دیگری
یا شاید مکان دیگری در جهان خودمان
اگر می خواهید بدانید درون یک سیاهچاله چه شکلی است
به اطرافتان نگاه کنید
ولی هنوز نمی دانیم که زمین باز است یا بسته
به علاوه بعضی از ستاره شناسان فکر می کنند
که تغییر به رنگ قرمز کهکشان های دور دست
به خاطر پدیده ی داپلر است
آنها درباره ی انبساط جهان و انفجار بزرگ شکاک هستند
شاید نوادگان ما به نادانی الان ما نگاه کنند
با همان حس دلسوزی ای که ما برای نیاکانمان
برای ندانستن اینکه زمین به دور خورشید می گردد احساس می کنیم
اگر تصویر کلی از یک انفجار بزرگ
که به دنبالش انبساط جهان می آید درست باشد
قبل از آن چه اتفاقی افتاده است؟
آیا جهان عاری از تمام این مواد بود
و سپس ناگهان ماده به نوعی درست شده است؟
چطور این اتفاق افتاده است؟
در فرهنگ های زیادی، جواب مرسوم
این است که یک یا چند خدا جهان را از هیچی درست کرده است
ولی اگر ما می خواهیم برای این سوال جوابی پیدا کنیم
باید سوال بعدی را بپرسیم
خدا از کجا آمده است؟
اگر تصمیم بگیریم که این یک سوال بی جواب است
چرا به خودمان زحمت بدهیم و این نتیجه را بگیریم
که منشاء جهان یک سوال بی جواب است؟
یا اگر می گوییم که خدا همیشه وجود داشته است
چرا به خودمان زحمت بدهیم و این نتیجه را بگیریم
که جهان هم همیشه وجود داشته است؟
هیچ نیازی به یک آفرینش نیست. همیشه همین جا بوده است
این ها سوالات آسانی نیستند
کیهان شناسی ما را با
عمیق ترین اسرار
و سوالاتی که زمانی تنها در حوزه ی دین و افسانه به آنها پرداخته می شده است رو در رو می کند
چه کسی مطمئنا می داند؟
چه کسی باید آن را اعلام کند؟
از کجا متولد شده است؟ از کجا آفرینش آمده است؟
خدایان، قدیمی تر از این اطلاعات جهانی هستند
پس چه کسی می تواند منشاء جهان را بداند؟
هیچ کس نمی داند آفرینش از کجا آمده است
یا او آن را درست کرده است یا نه
کسی که از آسمان های بلند مرتبه نظارت می کند
تنها او می داند
یا شاید او هم نمی داند
این کلمات 3500 سال قدمت دارند
این کلمات از ریگ ودا گرفته شده است
مجموعه ای از سرود های سانسکریتی اولیه
بالاترین سطح در ایده های کیهان شناسی در زمان باستان از آسیا
و مخصوصا هند می آید
اینجا یک سنت زیر سوال بردن با شکاکیت
و فروتنی ناخودآگاه در برابر اسرار بزرگ کیهانی وجود دارد
در میان روزمرگی زندگی عادی
مثلا در برداشت و غربال کردن جو
مردم سرتاسر جهان متعجب شده اند
جهان از کجا آمده است؟
پرسیدن این سوال ها نشان گونه ی ماست
گرایشی طبیعی برای درک
منشاء کیهان در شرایط زیستی آشنا وجود دارد
جفتگیری خدایان کیهانی
یا سایه زنی یک تخم کیهانی
یا شاید تلفظ یک عبارت جادویی
انفجار بزرگ، افسانه ی آفرینش جدید علمی ما است
از نیاز انسانی مشابهی می آید
تا اسرار کیهانی شناسی را حل کنیم
اکثر فرهنگ ها جهان را
با قدمتی به اندازه ی چند صد نسل تصور کرده اند
به ندرت کسی فکر می کرد کیهان اینقدر پیرتر باشد
ولی هندو های باستان اینطور فکر می کردند
آنها مثل هر جامعه ی دیگری
چرخه های طبیعت را ثبت و تحت اصول معینی در آورده اند
طلوع و غروب خورشید و ستاره ها
صور ماه
گذر فصل ها
در جنوب هند، مراسمی با قدمت بالا
هر ژانویه برگزار می شود
یک جشن برای سخاوت طبیعت
در برداشت سالانه ی محصول
هر ژانویه طبیعت برنج را فراهم می کند تا پونگال را جشن بگیرند
حتی حیوانات بارکش را مرخصی می دهند و با گل، تاج گل درست می کنند
طراحی های رنگارنگ بر روی زمین نقش بسته است تا هماهنگی
و بخت خوب را برای سال پیش رو جذب کند
پونگال، یک فرنی ساده، ترکیبی از برنج و شیر
که نشان دهنده ی برداشت و بازگشت فصل ها است
اگرچه این تنها یک جشن برداشت نیست
وابستگی هایی به یک سنت کیهان شناسی زیبا و بسیار عمیق تر دارد
جشن پونگال در حقیقت برای
اینکه چرخه هایی در طبیعت وجود دارد جشن گرفته می شود
ولی چطور می شود همچین چرخه هایی پیش بیاید مگر اینکه خدایان این کار را کرده باشند؟
و اگر چرخه هایی در سال های انسانی وجود دارد
احتمال دارد چرخه ها در دوران خدایان وجود نداشته باشد؟
آیین هندو تنها دین بزرگ جهان است
که به این ایده می پردازد که خود کیهان
متحمل یک تعداد زیاد و بی نهایتی
مرگ و تولد مجدد می شود
این تنها دینی است که در آن بازه ی زمانی
بدون شک به طور اتفاقی با آن کیهان شناسی های علمی مدرن مرتبط است
چرخه های آن از روز و شب های معمولی ما شروع می شود
به یک روز و شب برهمایی
که 8.64 میلیارد سال طول می کشد
طولانی تر از عمر زمین یا خورشید
و حدود نصف عمر انفجار بزرگ
و هنوز هم بازه های زمانی بزرگتری وجود دارند
این تصور عمیق و جذاب وجود دارد که
جهان چیزی به غیر از رویای خدا نیست
کسی که بعد از 100 سال برهمایی
خود را درون یک خواب بدون رویا حل می کند
و جهان هم با او حل می شود
تا اینکه بعد از یک قرن دیگر برهمایی او تکان می خورد
دوباره خود را می سازد و دوباره
رویای کیهان بزرگ را می بیند
در همین حین، در جای دیگر
بی نهایت جهان دیگر وجود دارند
که هر کدام خدای خودشان را دارند
و رویای کیهانی را می بینند
این ایده های بزرگ توسط دیگری و یا شاید بزرگتر
درست شده است
گفته می شود
که شاید بشر رویای خدایان نباشد
بلکه خدایان
رویای بشر هستند
در هند خدایان زیادی وجود دارد
و هر خدا نشانه های زیادی دارد
این قالب های برنزی چولایی در قرن 11
شامل چندین تجسم یا صورت خارجی متفاوت از شیوا، خدای هندوها می باشد
که اینجا در عروسی اش دیده می شود
زیبا ترین و بهترین این برنزها
نمایش آفرینش جهان
در آغاز هر چرخه ی کیهانی است
یک موضوع اصلی به نام رقص شیوا
خدا 4 دست دارد
در دست بالایی سمت راستش یک طبل قرار دارد
که صدای آن صدای آفرینش است
در دست بالایی سمت چپش زبانه ای از آتش قرار دارد
یادآور اینکه جهان که حالا به تازگی درست شده است
میلیاردها سال آینده کاملا نابود خواهد شد
آفرینش، نابودی
این ایده های عمیق و دوست داشتنی
در مرکز باورهای باستانی هندوها قرار دارند
مثل این تصویر که در معبد چولا در داراسورام قرار دارد
آنها به نوعی افکاری قدیمی از ایده های ستاره شناسی مدرن هستند
بدون شک، جهان از زمان انفجار بزرگ در حال انبساط بوده است
ولی به هیچ وجه مشخص نیست که این امر برای همیشه ادامه خواهد داشت یا نه
اگر از یک مقدار مشخص، ماده در جهان کمتر باشد
آنوقت گرانش دو طرفه از کهکشان های دورشونده
برای متوقف کردن انبساط کافی نیست
و جهان برای همیشه به انبساط خود ادامه می دهد
ولی اگر از آنچه که ما می بینیم مواد بیشتری وجود داشته باشد
مثلا در سیاهچاله ها
یا در گازهای داغ ولی نامرئی بین کهکشان ها پنهان شده باشند
آنوقت جهان در کنار هم باقی می ماند
و شراکت هندی متوالی چرخه ها
انبساط هایی که انقباض را به دنبال دارند
کیهان بر روی کیهان و جهان بدون پایان
اگر ما در همچین جهان نوسانی ای زندگی می کنیم
انفجار بزرگ آفرینش کیهان نیست
بلکه تنها پایان چرخه ی قبلی
و نابودی آخرین تجسم کیهان است
هیچ کدام از این کیهان شناسی های مدرن
برای خوشایند ما جمع نشده اند
در یک کیهان شناسی، جهان به نوعی
از هیچی 15 تا 20 میلیارد سال پیش به وجود آمده است
و تا ابد منبسط می شود
و هر کدام از کهکشان ها تا آخرینشان
از افق دید کیهانی ما ناپدید می شوند
آنوقت ستاره شناس های کیهانی بیکار می شوند
ستاره ها سرد می شوند و می میرند. خود ماده از بین می رود
و جهان تبدیل
به یک مه نازک و سرد از ذرات بنیادی می شود
در دیگری، جهان نوسانی
کیهان هیچ آغاز و پایانی ندارد
و ما در وسط یک چرخه ی بی انتها
از مرگ ها و تولد دوباره ی کیهانی با هیچ اطلاعاتی
که به سمت نوسان هدف گرفته شده است قرار داریم
هیچ چیز از کهکشان ها، ستاره ها، سیاره ها
گونه های حیاتی، تمدن ها
در تجسم قبلی جهان رشد نکرده است
در برآمدگی نوک چکه نکرده
حرکت های سریع قبل از انفجار بزرگ
در جهان ما شناخته نشده است
مرگ جهان در هر دو کیهان شناسی
یک مقدار افسرده کننده به نظر می رسند
ولی ما می توانیم در بازه ی زمانی شامل شده مقداری آرامش خاطر پیدا کنیم
این اتفاقات ده ها میلیارد سال یا حتی بیشتر طول می کشند
انسان ها یا نوادگان ما، هر کسی که باشند
می توانند در ده ها میلیارد سال کارهای خوبی انجام بدهند
قبل از اینکه کیهان بمیرد
اگر جهان واقعا نوسان داشته باشد
اگر مدل علمی جدید از کیهان شناسی قدیمی آیین هندو معتبر باشد
آنوقت سوالات عجیب تری شکل می گیرد
بعضی از دانشمندان فکر می کنند که وقتی یک تغییر رنگ به قرمز
به همراه یک تغییر رنگ به آبی پیش می آید
علیت، معکوس عمل می کند
و معلول آن قبل از علت آن انجام می شود
ابتدا موج ها از یک نقطه بر روی
سطح آب پخش می شوند
سپس من سنگ را به داخل دریاچه پرتاب می کنم
بعضی از دانشمندان می خواهند بدانند، در یک جهان نوسانی
درباره ی اینکه چه اتفاقی در نقطه ها
در گذار از انبساط به انقباض اتفاق می افتد
بعضی فکر می کنند که قوانین طبیعت به طور تصادفی انتخاب می شود
و فیزیک و شیمی ای که در این جهان داریم
تنها نشان دهنده ی یکی از بی نهایت محدوده ی
قوانین امکان پذیر طبیعت است
دیدن اینکه
تنها یک دامنه ی محدود از قوانین طبیعت
با کهکشان ها، ستاره ها و سیاره ها
حیات و هوش سازگار است آسان است
اگر قوانین طبیعت
به طور تصادفی در نقطه ها انتخاب می شوند
آنوقت این تصادفی شگفت انگیز است
که ماشین اسلات (دستگاهی که در کازینوها وجود دارد و با انداختن سکه و کشیدن دسته ی آن کار می کند تا سه عکس تصادفی نشان داده شوند که اگر سه عکس یکسان باشند برنده می شوید) کیهانی این نتیجه را داشته است
با جهانی که با ما سازگار است
آیا ما در جهانی زندگی می کنیم که تا ابد منبسط می شود
یا در جهانی که چندین سری تو در تو از بی نهایت چرخه وجود دارد؟
راه هایی برای پیدا کردن جواب وجود دارد
نه با عرفان بلکه از طریق علم
با گرفتن آماری دقیق
از کل مواد جهان
یا با دیدن مرز کیهان
تلسکوپ های رادیویی قادر هستند اخترنماهای دوردست را تشخیص دهند
که میلیاردها سال با ما فاصله دارند
و با تار و پود جهان منبسط می شوند
با نگاه کردن به اعماق فضا
همچنین داریم به گذشته نگاه می کنیم
قبل از افق جهان
قبل از آغاز انفجار بزرگ
حتی رادیو های تلکسوپی
تابش زمینه ای کیهان را پیدا کرده اند
شلیک های انفجار بزرگ سرد می شوند و به رنگ قرمز در می آیند
و به آرامی از راه زمان پایین می روند
این یک آرایش بسیار بزرگ است
کلکسیونی از 17 تلسکوپ رادیویی مجزا
که همه با هم در ناحیه ای دوردست
از نیو مکزیکو کار می کنند
تلسکوپ های رادیویی مدرن بسیار حساس هستند
یک اخترنمای دور آنقدر کمرنگ است
که تشعشع دریافت شده با همچین تلسکوپ هایی
یک کوادریلیون از یک وات است
در حقیقت و این انصافا اطلاعات شگفت انگیزی است
کل انرژی دریافتی
توسط تمام تلسکوپ های بر روی زمین
کمتر از انرژی یک دانه برف
که به زمین می خورد است
در حین پیدا کردن تابش زمینه ی کیهانی
در شمردن اختروش ها
در جستجو برای سیگنال های هوشمند از سمت فضا
ستاره شناسان رادیویی با مقادیر زیادی از انرژی طرف هستند
که به ندرت اصلا آنجا وجود دارد
این تلسکوپ های رادیویی، مثل گل های غول پیکر باز می شوند
در صحرای نیو مکزیکو
بناهای یادبودی از نبوغ بشر وجود دارد
موج های ضعیف رادیویی جمع می شوند، مشخص می شوند
سرهم و تقویت می شوند و سپس
به تصاویری از سحابی ها، کهکشان ها و اختروش ها تبدیل می شوند
اگر چشمانی داشتید که در نور رادیویی کار می کرد
احتمالا از چرخ ارابه هم بزرگتر بودند
و این جهانی بود که ما می دیدیم
برای مثال یک کهکشان بیضی شکل
در پشت سر خود امواج درخشنده ی رادیویی بسیار به جا می گذارد
موج های رادیویی یک جهان از اختروش ها را نشان می دهند
که با کهکشان ها برهم کنش دارند، انفجارهای غول آسا
هر بار که از نوع دیگری از نور برای دیدن کیهان استفاده می کنیم
در جدیدی از آگاهی را باز می کنیم
همچنانکه زمزمه ها از مرز کیهان به آهستگی جمع می شود
درک ما رشد می کند
این کاوشی در موارد باستانی و نامرئی است
یک تحقیق ادامه دار بشری
در سوالات بزرگ کیهان شناسی
یافته ی مهم دیگری در این اواخر
توسط رصدخانه های اشعه ی ایکس در مدار زمین به دست آمد
ماهواره ها به فضا پرتاب شدند تا آسمان را تماشا کنند
نه در نورهای مرئی معمولی، نه در موج های رادیویی
بلکه در نور اشعه ی ایکس
به نظر می آید یک ابر بسیار بزرگ
از هیدروژن بسیار داغ
که اشعه ی ایکس، بین کهکشان بعضی از کهکشان ها می درخشد وجود داشته باشد
حالا اگر این مقدار از مواد بین کهکشانی
در تمامی خوشه های کهکشانی امری عادی بودند
آنوقت احتمال داشت به اندازه ی کافی ماده وجود داشته باشد تا کیهان را ببندد
و ما را برای همیشه در یک جهان نوسانی گیر بیاندازد
اگر کیهان بسته است
یک احتمال عجیب، فراموش نشدنی و میهج وجود دارد
یکی از شدید ترین حدس ها در علم یا دین
کاملا اثبات نشده است
شاید هیچ وقت ثابت نشود ولی تکان دهنده است
کل جهان ما، تا دورترین کهکشان، به ما گفته شده است
بیشتر از یک الکترون بسته شده
در یک جهان بزرگ تر که ما هیچ وقت نمی توانیم ببینیم است
آن جهان تنها یک ذره ی بنیادی
در یک جهان بزرگ تر است و این تا ابد پیش می رود
همچینین ادعا می شود که هر الکترون در جهان ما
یک کیهان بسیار کوچک مینیاتوری است
که شامل کهکشان، ستاره، حیات و الکترون ها می شود
هرکدام از آن الکترون ها حاوی یک جهان کوچکتر است
یک بازگشت ابدی بالا و پایین
هر نسل از انسان ها
درباره ی منشاء و عاقبت کیهان پرسیده اند
نسل ما اولین نسلی است که شانسی واقعی
برای پیدا کردن بعضی از جواب ها دارد
به هر حال
ما در مرز ابدیت معلق مانده ایم
به غیر از اکتشافات سیاره ای، مطالعه ی کهکشان ها و کیهان شناسی
مسائلی که این قسمت درباره ی آنها صحبت کردیم، از زمانی که کیهان(نام خود برنامه) برای اولین بار پخش شد
متحمل پیشرفت های بزرگی شده اند
اولا، بالاخره ما تصاویری خوب
از کهکشان خودمان، راه شیری داریم
که حدود 100 هزار سال نوری طول دارد
اینجاست
توسط ماهواره ی کوبی ناسا گرفته شده است
ما آن را از گوشه می بینیم، البته، چون ما
در صفحه ی کهکشان جاسازی شده ایم
ولی شما نیازی به یک فضاپیما برای دیدن آن ندارید
اگر آسمان صاف باشد، می توانیم برویم بیرون و
نگاهی به راه شیری بیاندازیم
همچنین شواهد جدیدی وجود دارند که پیشنهاد می کنند
که راه شیری آنقدرها هم یک کهکشان مارپیچ معمولی
مثل یک مارپیچ بسته مثل این نیست
کارهای مهمی الان در نقشه برداری
اینکه چطور کهکشان ها در میان فضای بین کهکشانی پخش شده اند انجام شده است
با شگفت زده شدن دانشمندان بسیاری
در مقیاس صدها میلیون سال نوری
مشخص شد که کهکشان ها به طور تصادفی پخش نشده اند
یا در خوشه های کهکشانی متمرکز نشده اند
بلکه درعوض
در امتداد سطوح عجیب و غیر عادی ای مثل این صف کشیده اند
هر نقطه در این انیمیشن کامپیوتری
یک کهکشان است
کامپویتر به ما اجازه می دهد به توزیع کهکشان ها نگاه کنیم
از دیدگاه های بسیاری
ولی از زمین این شکلی است
یک فرم مدلی عجیب وجود دارد
که توسط توزیع کهکشان ها نشان داده شده است
این کار
اکثرا توسط مارگارت گلر
به همراه همکارش جان هوچرا
در دانشگاه هاروارد و موسسه ی اسمیتسونین انجام شده است
یک مقدار شبیه حباب صابون در وان حمام
یا مایع ظرفشویی است
کهکشان ها بر روی سطح حباب ها قرار دارند
درون حباب ها به نظر می رسد اصلا هیچ کهکشانی نداشته باشد
یک حباب متوسط حدود 100 میلیون سال نوری طول دارد
و این یعنی ما هنوز تنها
حجم بسیار کمی از جهان قابل مشاهده
یعنی کهکشانی که از همه به ما نزدیک تر است را نقشه برداری کرده ایم
ولی خیلی زود ما باید قادر باشیم این جستجو را توسعه بدهیم
تا فاصله های بسیار زیاد
آنقدر دور که ما
می توانیم به گذشته نگاه کنیم، زمانی که کهشکان ها و ساختار آنها
تازه داشت شکل می گرفت
و این امر یک مشکل واقعی را مطرح می کند
بسیاری از کیهان شناسان باور دارند که کهکشان ها از
یک توده ی قبلا موجود در جهان اولیه به وجود آمده است
با توده های کوچکی که درون کهکشان ها رشد می کند
ولی تابش زمینه ای از انفجار بزرگ
که کل فضا را پر کرده است
الان توسط همان ماهواره ی کوبی که
عکس را گرفت به دقت اندازه گرفته شده است
حالا آن موج های رادیویی در سرتاسر آسمان به نظر کاملا
یکنواخت می رسند
انگار که انفجار بزرگ اصلا توده ای و دانه ای نبوده است
ولی اگر تشعشعات و مواد اولیه در جهان توده ای نبوده اند
چطور کهکشان های جداگانه شکل گرفته اند؟
چطور می شود حباب ها شکل بگیرند؟
آیا یک تناقض
بین یکنواختی موج های رادیویی انفجار بزرگ و
ساختار حبابی تشکیل شده توسط کهکشان ها وجود دارد؟
سوال این است
وقتی میزان نقشه برداری ما از کهکشان ها به بیش از میلیاردها سال نوری برسد
جواب این سوال را خواهیم داشت
اتفاقا شاید شما دارید فکر می کنید
که حباب ها اشاره به حباب ساز دارد
ولی آنوقت من باید بپرسم
چه کسی حباب ساز را درست کرده است؟
دوباره یک برگشت ابدی در اینجا به وجود خواهد آمد
و برای یکی از بزرگترین سوالات
آیا به مقدار کافی ماده برای بستن جهان وجود دارد
بهترین جواب این است که ما نمی دانیم
اگر بسته است
آن ماده ی پنهان چیست که دارد می بنددش؟
آیا ستاره های کمرنگ، سیاهچاله ها، نوترینو های بسیار بزرگ
یک نوع بیگانه از ماده ی تاریک ناشناخته بر روی زمین هستند؟
نمی دانیم
ولی دلایلی وجود دارد که فکر کنیم به زودی جواب را خواهیم یافت
زرفيلم مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.ZarFilm.CoM ::.